Բանից բեխաբարը

Հրապարակում մի պակիստանցի կուչուձիգ լինելով զուգարան էր փնտրում ու բերանն էր շաղ տալիս: Ի վերջո, հասավ մոտիկ մի պատի ու հետևի ոտքը բարձրացրեց: Չդիմացա ու մոտեցա.

- Սրիկա՛, էդ ինչու՞ Սերժի ժամանակ բերանդ շաղ չէիր տալիս:

- Սերժը ո՞վ ա,- գլուխը անտարբեր բարձրացրեց, բայց հետևի ոտքը չիջացրեց:

- Ո՞նց թե ով ա: Դու էս ո՞ր դարում ես մնացել: Մարդ պիտի միշտ հետևի ժամանակի զարկերակին, որ աշխարհի ընթացքից հետ չմնա: Կամ, ինչպես ասում էր պոետը՝ թե ուզում ես երգդ լսեն, ժամանակիդ շունչը դարձիր...

- Չգիտեմ ինչ ես ասում, բայց լավ կլիներ մի էրկու զուգարան սարքեիք ձեր էս մեյդանում:

- ՈՒրեմն դուք զուգարանի համար ե՞ք գալիս մեր սուրբ երկիրը, ա՛յ փնթի: Բա քեզ ուղարկողը չասա՞ց՝ Գառնի, Գեղարդ, Սերժ Թանկյան...

- Էլի ասիր Սե՞րժ: Ասացի չեմ ճանաչում, չէ՞:

- Էդ եք, էլի: Էշ ծնվել եք, էշ էլ մեռնելու եք:

Կարո ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ

Մեկնաբանություններ