Աստծո կանչը. Ամենօրյա պատգամներ
Փետրվարի 8
Ես եմ Տերը, քո բոլոր կարիքները հոգացողը: Դու պետք է անպայման վստահես ու ապավինես Ինձ: Վստահի՛ր մինչև ամենավերջին վայրկյանը, վստահի՛ր և մի՛ վախենա: Դու պետք է ամբողջովի՛ն կախում ունենաս միայն աստվածային զորությունից: Ես քեզ չե՛մ մոռացել. քո օգնությունը տե՛ղ կհասնի:
Իրականացվա՛ծ կտեսնես ու կճանաչե՛ս Իմ աստվածային զորությունը:
Տոկալը այն հավատքն է, որ մինչև կտրվելու աստիճան փորձության է ենթարկվում: Դու պետք է սպասե՛ս. վստահե՛ս, հուսա՛ս և ուրախանա՛ս Ինձնով:
Ոչ թե մարդուն, այլ Ի՛նձ ապավինիր: Ե՛ս եմ քո զորությունը, քո օգնությունը և քո կարիքները հոգացողը:
Իսկապես Ե՞ս եմ քո կարիքները հոգացողը, թե՞ ոչ: Այս է Հարցը:
Ինձ համար կատարվող յուրաքանչյուր գործ պետք է ենթարկվի այս փորձությանը:
Տե՛ր կանգնեք ձեր հոգուն ուրախությամբ ու համբերությամբ: Պետք է սպասեք, մինչև որ Ես ճանապարհը ցույց տամ: Անգամ երկինքը չի կարող ունենալ ավելի մեծ ուրախություն, քան այն ուրախությունը, որ հոգին է զգում, երբ երկար սպասումից հետո շնորհում եմ նրան պսակը հաղթության: Բայց Իմ աշակերտներից ո՛չ ոք չի կարող իրապես հաղթել, մինչև որ չսպասի` սկսելու ու ճանապարհ ելնելու Իմ հրամանին: Հնարավոր չէ նեղության մեջ ընկնել, երբ համոզված ես, որ Ես եմ քո կարիքները հոգում: