Աստծո կանչը. Ամենօրյա պատգամներ
Փետրվարի 17
Ոգեղեն ուժերը չեն նշանակում դեռևս հոգևոր ուժեր:
Մի՛ փորձիր նյութական միջոցներով հոգևորին հասնել: Եթե հնարավոր լիներ տեսնել, ապա կերևար, որ այդպես, հոգու գեղեցիկ թևերը հավասարեցնում ես երկրի ցեխին:
Առանձնացումի այս ժամերն ընդունիր` իբրև Ինձ հետ հաղորդություն ունենալու թանկագին ժամանակ. պարտադիր չէ, որ այն օգտագործես հարցեր տալու և պատասխաններ ստանալու համար:
Հանդիպիր Ինձ հաղորդության մեջ:
Այդ է Հոգու սնունդը, որ Ես եմ հայթայթում:
Մի՛ ակնկալիր, որ Եկեղեցին կատարյալ լինի:
Աստծո տաճարի մեջ գտիր հնարավորությունը Ինձ մոտենալու:
Այս է կարևորը, մնացյալը երևութական է, կարևորություն մի՛ տուր, կեղևը դատապարտված է ու պետք է դեն նետվի:
Ճշմարտությունը փնտրիր:
Գտիր Ինձ` կյանքի ճշմարիտ հացը:
Ցորենահատիկը ճիշտ պատկերն է Իմ եկեղեցու և Իմ անձի:
Կարևորն իրական կյանքն է, տեսանելի եկեղեցին կեղևն է, բայց կեղևը անհրաժեշտ է, որ ներկայացնի իր մեջ կյանք ունեցող ցորեն հատիկը, որ մարդն է: