Մարդը երբեք էսքան հեռու չի եղել բնությունից

Նախանձելի ժամանակներում ենք ապրում։ Նենց բաներ ենք տեսնում, որ մարդկությունը երբեք չի տեսել։ Տեսնում ենք արևի լուսանկարը՝ էնքան մոտ, էնքան մանրամասն՝ առանձին-առանձին բոցկլտացող խարտյաշ կրակներով, բծերով ու ժայթքումներով, կարծես արևի վրայով քայլենք։ Միլիոնավոր լուսատարի հեռու գտնվող գալակտիկաների նկարներն ենք տեսնոմ՝ հատ-հատ աստղերով։ Մրջյունի ու մեղվի գլուխն ենք տեսնում՝ մարդու գլխի չափ խոշորացրած՝ բեղիկներով, կոտոշներով, հսկա աչքերով։ Տանը նստած՝ օվկիանոսի հատակն ենք տեսնում, ատոմի ներսն ենք տեսնում, ձագուկներին կերակրող սպիտակ արջ ենք տեսնում, կոլիբրիի թռիչքն ենք տեսնում՝ հազար անգամ դանդաղացրած, ջրի ճողփյունը՝ իսպանական պարուհու նման... Բնությունը երբեք էսքան տեսանելի ու հասկանալի չի եղել մարդուն։

Բայց մարդը երբեք էսքան հեռու չի եղել բնությունից, երբեք էսքան կտրված ու անհաղորդ չի եղել...

Հենրիկ Պիպոյան

Մեկնաբանություններ