Մեր ազգային երգը

Հայությունը ներկա պահին դադարել է միասնական ազգային «երգչախումբ» լինելուց. խումբը ներսից պառակտված ու ներհակ է, այնտեղից աններդաշնակ, իրար խլացնող, ծղրտան ու օտարալադ ակորդներ են ելնում վեր:

Անշուշտ, մեղավորը խմբավարն է (դիրիժորը), ով չիմացությամբ ու միտումնավոր նենգափոխում է հանուրիս ճշմարիտ երգը, այլև՝ ձայնանիշերին (նոտաներին) չի տիրապետում: Մեր երգչախմբին նոր դիրիժոր է պետք, ով լիարժեք գիտե ազգային երգացանկն ու նոտաները, բայց և կարող է խմբավարել առանց պարտիտուրային նայելու, ունի կամք ու հեռատեսություն՝ վերադաշնակեցնելու մեր միասնական երգը՝ հայեցի ու առնական: Լոկ այդ դեպքում մեզ կլսեն ու կգնահատեն: Այդպես ազգերի մրցապայքարում առաջ կընթանանք:

Այսօր հայության լավագույն «խմբավարի» կոչմանն է արժանի Բագրատ Սրբազանը: Նրանից կերտենք մեր ակնկալած առաջնորդը:

Մեր զորակցությամբ ու գաղափարներով գոտեպնդենք Սրբազանին՝ մոռացած հավակնություններ, սնափառություն, շահադիտություն, նախանձ, կարճամտություն և այլ հիմարություններ:

Ի վերջո, առաջնորդները, որքան էլ աստվածատուր լինեն, կերտվում և պաշտպանվում են ժողովրդի կողմից:

Կերտենք մեր իրական առաջնորդին և ասենք՝ օրհնյալ լինի:

Մեր ազգային երգը նորից պետք է հնչի բարձր ու հաղթական:

Հրանտ ԱԼԵՔՍԱՆՅԱՆ

Մեկնաբանություններ