«Խաղաղության համաձայնագրի տեքստի 80-90 տոկոսը, արտգործնախարարի՝ ինձ տրամադրած տեղեկություններով, արդեն համաձայնեցված է»,- Բաքվի վերահսկողությանն անցած Շուշիում հայտարարել է Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևը։ Նա հավելել է, որ Հայաստանին ստիպել են տեքստից հեռացնել Արցախի վերաբերյալ դիրքորոշումն ու տերմինաբանությունը, ինչը ճանապարհ բացեց կարգավորման գործընթացի հետագա զարգացման համար։ Միևնույն ժամանակ, ըստ Ալիևի, «երկու հարց բաց է մնում»։                
 

Ես մեր սարերն եմ ուզում, ձեր օվկիանոսն իմ ի՞նչ խելքի բանն է

Ես մեր սարերն եմ ուզում, ձեր օվկիանոսն իմ ի՞նչ խելքի բանն է
10.07.2024 | 09:51

Եվ եղավ այն, ինչից սարսափում էի, ինչի մասին վախենում էի անգամ մտածել՝սիրեցի օտարությունը: Ինձ սկսեց գրավել օտարության մեջ եղած ազատությունը: Թքա՜ծ, որ հուլիսին ձյուն է մաղում գլխիդ, թքա՛ծ՝ էլեկտրաէներգիան թա՞նկ է, թե էժան, թող տանտիրուհին մտածի: Ի՞նչ կապ ունի, որ արևը մայր չի մտնում, կլոր պտտվում է շուրջդ, սպիտակ գիշեր ու մի քիչ ավելի սպիտակ ցերեկ է լինում: Երեկոյան մի բաժակ կխմես ազգի ու հայրենիքի կենացը, մի քանի շշից կմոռանաս որտեղ ես ու լիաթոք կծիծաղես: Դու ոչ հարբեցող ես, ոչ անհայրենիք: Ուզում ես գոռալ, որ դու գրականություն ես սիրում, ոչ թե աղյուս, որ դու չարենցյան կրակը տերյանական ռոմանտիկային խառնած ես սիրում, ոչ թե ցեմենտը՝ ավազին: Դու հայուհու ժպիտն ես սիրում, խորքը աչքերի, բայց քեզ շիկահերն է գրկած ջերմացնում, իսկ հայուհին ասում էր՝ դու անտանելի ես: Դու հայ ես, բայց Հայաստանում չես, սիրտդ հայուհուն է սիրում, բայց շիկահերին ես համբուրում: Դու ինքդ էլ չգիտես, թե ով ես, ու ինչի՞ համար է կյանքը քեզ հասցրել օվկիանոսի ափ: Ես մեր սարերն եմ ուզում, ձեր օվկիանոսն իմ ի՞նչ խելքի բանն է: Դու չգիտես՝ դավաճանու՞մ ես, թե քեզ են դավաճանում: Կենացդ, Հայաստա՛ն: Լի՛ց, բախտակից ընկեր, ասում են՝ տղեդ արդեն խոսում է, լից, որ չգժվենք: Սա էլ խմենք, որ դուրսը տնից վատ լուր չլսենք, տունն էլ՝ դրսից: Արդեն հարբած եմ, էլի լից ու հավատա՛ սա՛ էլ ազատություն չէ: Մենք հոգով ազատ ենք ստրկության մեջ ու անում ենք այն, ինչ չենք ուզում: Մենք ոչ նյութապաշտ ենք, ոչ էլ որկրամոլ, որ փողի համար վախկոտի պես փախել ենք խորտակվող նավից: Ինչի՞ ես թարս նայում, մենք փախել ենք լավ կյանքի սպասումով, ախր ո՞վ է իր լավը քեզ նվիրելու: Սրանք մի կտոր քար են գտել, բերել դրել են թանգարան ու հիանում են, մենք դրանից շատ ունենք: Լից խմենք կենացը մեր ամուր ժայռերի: Սրանց արևն էլ մեզ պես անտուն թափառում է, խեղճն ի՞նչ անի, սար էլ չկա որ հետևը մտնի, լի՛ց խմենք կենացը մեր սարերի: Մենք հարբած փիլիսոփաներ ենք, ազգի պատմությունից ենք խոսում, եկել մեր կամքով ստրկացել ու ազատություն ենք քարոզում: Մենք ազա՞տ ենք, թե՞ էնքան էլ չէ, ամեն ինչ իրար խառնեցինք: Վաղն էլի աշխատանքի ենք, ու էլի, «Ես իմ անուշ Հայաստանի…» արտասանելով, ռուսի երկնքից եկած ձյան տակ ենք մրսելու…

Լևոն Բեգլարյան

Դիտվել է՝ 5133

Մեկնաբանություններ