Չուզողություն

Առավոտը Վաղոն ոչ թե եկավ, այլ զանգեց․

- Հարևան, չհամբերեցի գամ՝ նոր ասեմ, զանգեցի, որ մի ոտ շուտ իմանաս։

- Ի՞նչը իմանամ։

- Հիշո՞ւմ ես, առաջին պատերազմի ժամանակ ոնց էինք նեղանում, թե Գրիգոր Գուրզադյանը կամ Վիկտոր Համբարձումյանը ինչի ատոմային ռումբ չեն ստեղծում, որ գցենք ազերիների վրա ու պրծնենք դրանցից։

- Ո՞նց չեմ հիշում։

- Հենց նոր գլխի ընկա՝ ինչի չստեղծեցին։

- Ինչի՞։

- Որ Ադրբեջանը ատոմային ռումբ չունենա։

- Վաղո, կարող ա՞ լրիվ չես զարթնել, իբր ինչ ես ասում։

- Նրանք շատ հեռատես մարդիկ էին։ Հաստատ իմացել են, որ վերջում մի հողատու ա գալու ու հողերի հետ մեր ամբողջ զենքն ու տեխնիկան էլ ա հանձնելու Ադրբեջանին։ Այսինքն, եթե ստեղծեին, էսօր Ադրբեջանը ատոմային ռումբ էլ կունենար ու հետը էլ խոսալ չէր ըլնի։

- Ուզում ես ասես, որ ոչ թե մեր հանդեպ են չուզողություն արել, այլ Ադրբեջանի՞։

- Հա։

Կարո ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ

Մեկնաբանություններ