Աստծո կանչը
Հունվարի 22
Մի՛ վախենա: Ե’ս Եմ քո Աստվածը. քո Ազատարա՛րը: Ամեն տեսակ չարից պիտի ազատե՛մ քեզ: Վստահի՛ր Ինձ. մի’ Վախենա:
Երբեք մի՛ մոռացեք ասել.
«Փա՜ռք Աստծո»:
Այս պետք է ընդունել իբրև մի շատ կարևոր դաս: Պետք է ասել. «Փա՜ռք Աստծո» հատկապես գորշ ու տաղտկալի օրերին: Անպատճառ պետք է անես այս: Խաղաղություն ու թեթևություն չես ստանա, մինչև որ այսպես չանես: ՈՒրեմն իմացի՛ր, որ անգույն օրերին հատուկ անելիք ունես. այս բացարձակ անհրաժեշտություն է:
Իմ մահը խաչի վրա ո՛չ միայն անհրաժեշտ էր աշխարհի փրկության համար, այլև` անհրաժե՛շտ էր Իմ աշակերտների կրթության համար: Իմ բոլոր տնօրինությունները նրանց կրթության մասն էին կազմում. Իմ հաղթական մուտքը Երուսաղեմ, Իմ աշակերտների ոտքերը լվանալը, Իմ տրտմության ժամը Գեթսեմանի պարտեզում, Իմ անարգվե՛լը, դատապարտվե՛լը, խաչվե՛լն ու թաղվե՛լը:
Սրանցից ամե՛ն մեկը անհրաժեշտ էր` նրանց նկարագրի կազմավորման համար:
Եթե գորշ օրվա մեջ դու դեռ չես սովորել գոհություն հայտնել Աստծուն, ապա դասը կկրկնվի այնքան, մինչև որ սովորե՛ս:
Սակայն ամենքի համար չէ, որ այդպես է: Այս միայն նրանց համար է, ովքեր ուզում են ավելի լավ ծառայություն մատուցել Ինձ, ավելի՛ շատ գործեր անել Ինձ համար: Մեծ աշխատանքը մեծ ու բծախնդիր վարժություններ է պահանջում: