Վերջնախաղի մեջ ենք

Դեղին մամուլից եկածը դեղնացրեց մտքերը, և շատերը դեղնածի փոխարեն իրենց հպարտ զգացին: Դեղնացրեց Արցախը, և այն ընկավ: Դեղնացրեց հերոսությունը և այն վերածեց դասալքության: Դեղնացրեց Սփյուռքը, և այն լուծարվեց: Դեղնացրեց Հայաստանը, և այն հյուծվեց: Դեղնացնում է պետությունը, և այն վերածվել է անունակ ու աննպատակ մեկ հոգու դեղին պատկերացումների գործիքի: Դեղնացրել է ժողովրդավարությունը, և այն արդեն վերածվել է դեղին ավտոկրատիզմի: Դեղնացնում է Հայ Առաքելական Եկեղեցին, և այն դիմադրում է: Դեղնացնում է հեղինակություններին և նվիրյալներին, ովքեր դեմ են իրեն, ու բանտ ուղարկում, իսկ նրանք դիմադրում են: Դեղինից հետո սկսվում է մաղձը, հետո՝ լեղին:

Ժամանակն է ոչ թե պերմանենտ պաշտպանվել մաղձից և մարտահրավերներից, այլ մարտահրավերներ նետել և գրոհել ամեն դեղինին: Նրանք ամեն բան անում են ապացուցելու համար, որ դեղին չեն մենտալ ու բովանդակային առումով: Որքան փորձում են, այնքան ավելի են ապացուցում, որ բնույթով դեղին են, իսկ ներքուստ՝ մաղձային: Դա այլևս չեն էլ թաքցնում: Հուսահատվելը ամենահեշտ բանն է: Օտարեք հուսահատությունը ձեզանից:

ՎԵՐՋՆԱԽԱՂԻ ՄԵՋ ԵՆՔ:

Վլադիմիր Մարտիրոսյան

Մեկնաբանություններ