«Միջանցքային» հայտարարություններ Բաքվից

Վաշինգտոնյան հանդիպումից հետո հրապարակված հայկական և ադրբեջանական պաշտոնական մեկնաբանություններում կա մի վտանգավոր հակասություն։

Ադրբեջանի վարչապետ Ալի Ասադովն այսօր հայտարարել է, որ Հայաստանն ընդունել է Ալիևի պահանջը՝ Նախիջևան տանող անխոչընդոտ ճանապարհ տրամադրելու մասին։ Սա, ըստ Բաքվի, ադրբեջանական «պատմական արդարության» հաղթանակն է։

Միևնույն ժամանակ Նիկոլ Փաշինյանը Վաշինգտոնից հետո վստահեցրել էր, թե ապաշրջափակումը լինելու է երկրների տարածքային ամբողջականության, ինքնիշխանության, իրավազորության սկզբունքների շրջանակում և փոխադարձության հիման վրա։

Հակասությունն ակնհայտ է․

*եթե Հայաստանը համաձայնել է, որ ադրբեջանցիները Սյունիքով անցնեն առանց հայ սահմանապահի կամ մաքսավորի վերահսկողության, ապա սա միջանցքային տրամաբանություն է, ինչը լրջագույն հարված է մեր ինքնիշխանությանը,

*եթե ոչ, ապա Ադրբեջանի հայտարարությունները քաղաքական մանիպուլյացիա են և ճնշման գործիք՝ միջազգային հանրությանը ներկայացնելու իրենց օրակարգը։

Մտահոգիչ է այն, որ Փաշինյանի կառավարությունը մինչ օրս չի հրապարակել Վաշինգտոնում ստորագրված «Խաղաղության խաչմերուկ» նախագծի կարողությունների զարգացման ոլորտում գործընկերության մասին Թրամփ- Փաշինյան հուշագրի տեքստը:

Փաստաթուղթը գաղտնի պահելը, ցավոք, ավելի արժանահավատ են դարձնում Բաքվից հնչող հայտարարությունները։

Այս պայմաններում հասարակությունը լիովին իրավասու է պահանջելու ոչ միայն հստակ բացատրություններ, այլև պաշտոնական փաստաթղթերի հրապարակում։

Հայաստանի ապագան չի կարող որոշվել մեկ մարդու կողմից՝ փակ դռների հետևում․ նման որոշումները պետք է անցնեն հանրային վերահսկողության ու քաղաքական պատասխանատվության դաշտ։

Սուրեն ՍՈՒՐԵՆՅԱՆՑ

Հեղինակի նյութեր

• ՏԻՄ ընտրություններն ու Փաշինյանի ավտորիտար «ախորժակը»
• «Ժողովրդավարության» անունից՝ ընդդեմ ժողովրդավարության
• Փաշինյանի ռուսական «նահանջը». ռազմավարական շրջադա՞րձ, թե՞ ժամանակ շահելու մարտավարություն
• Երբ պատմության վերաշարադրումը դառնում է քաղաքական ալիբի
• Քաղաքական պատասխանատվության դեֆիցիտը. Ղազախստանի և Հայաստանի համեմատությունը
• Օխլոսի «արքան» պատերազմից հետո դարձավ կոլոբորանտ
• Ի՞նչն է Ուայթ-Քեյնին տարել Մայր Աթոռ
• Ինչո՞ւ է շտապում Ալիևը
• Ադրբեջանցի զինծառայողի «աննկատ զբոսանքը»՝ մինչև Շաքի
• «Արևմտյան Ադրբեջանի» օրակարգը տեղափոխվում է ՄԱԿ․ ո՞ւր է Փաշինյանի «անշրջելի խաղաղությունը»
• ԵԽԽՎ զեկույցը․ ապտակ՝ Փաշինյանի իշխանության լեգիտիմությանը
• Պատերազմ, որը կարող էր չլինել. ինչո՞ւ չեմ ներում Փաշինյանին
• TRIPP․ չփարատված մտահոգություններ
• Միակ «ճշմարտության» վտանգավոր ճանապարհը. Փաշինյանը սպանում է քաղաքականությունը
• Բա որ քո հետևից գոռան «նարկոշ» կամ «բառիգ» Արթուր
• ԿԲ նախագահի «ապոկալիպտիկ» սցենարը
• Ինչո՞ւ Բաքուն այլևս չի «խնայում» Փաշինյանին
• «Նժդեհի» միֆազերծումը
• Փաշինյանի հերթական մանիպուլյացիան. բացահայտում Բրյուսելից
• Բազմաթիվ հայրենասերների համար սեփական պետությունը դառնում է օտար ու բովանդակազուրկ

Մեկնաբանություններ