Միլիարդատերը, որ ընտրեց համեստությունը

Աշխարհում կան մարդիկ, որոնց անունները լցնում են լրահոսերն ու թերթերը։

Նրանց մասին գրում են, որովհետև նրանք ունեն առանձնատներ, որոնց գինը փոքր երկրների բյուջեից էլ բարձր է, յախտաներ՝ ավելի մեծ, քան քաղաքային շենքերը, և ինքնաթիռներ՝ ինչպես սովորական մարդու մեքենան։

Բայց այս փայլի կողքին կա մի այլ ճանապարհ։

Եվ այդ ճանապարհն ընտրեց Չաք Ֆինին։ Նա միլիարդատեր էր, բայց ապրում էր համեստ բնակարանում, կրում էր էժան ժամացույց, թռչում էր էկոնոմ դասով։ Իսկ իր ողջ հարստությունը՝ մոտ ութ միլիարդ դոլար, նա նվիրաբերեց կրթությանը, առողջապահությանը, մարդու իրավունքներին ու խաղաղությանը։

Նրա խոսքերը պարզ էին, բայց ցնցող.

«Ես հասկացա, որ իսկական երջանկությունը գալիս է տալուց, ոչ թե կուտակումից»։

Ֆինին ապացուցեց, որ հարստությունը չի չափվում ունեցվածքի ցուցակով, այլ՝ դրոշմներով, որ թողնում ես ուրիշների կյանքում։

Հարմարավետությունը սալիկ չէ լոգարանում կամ հյուրասենյակում տեղադրված ջրվեժ։

Ազատությունը ոչ թե յախտայի երկարությունն է, այլ հայելուն նայելիս հոգուդ խաղաղությունը։

Եվ գուցե հենց սա է ամենակարևորը․

զգալ, որ իսկապես ապրում ես։

Ոչ թե ցուցադրության համար, այլ՝ իրական կյանքի համար։

Երբ փակենք վերջին էջը մեր կյանքի գրքում, մեզ չեն հարցնի, թե քանի առանձնատուն ենք ունեցել։ Կհիշվեն միայն այն դրոշմները, որ թողել ենք ուրիշների սրտերում։

Մարի ԳՐԳՈՋԱՅԱՆ

Մեկնաբանություններ