Վերածնություն

Տունս քանդել են, տունս հոշոտել,

Հանել են աչքերն իմ պատուհանների,

Ծխի մեջ խեղդել մանկության դռներ,

Եվ օրորոցներին յաթաղան խրել։

Տանս գլուխը ջարդել են քարով,

Առանց տանիք են թողել իմ Տունը,

Հողմերը՝ վայրագ, լցրել են ջրով,

Ա՜խ, ջրահեղձ է լինում իմ Տունը։

Տունս պարզել է ձեռքերը ջարդած,

Եվ օգնություն է աղերսում Աստծուց,

Շեյթանը գործում էր՝ արյունով հարբած,

Եվ հանգավ սիրտը՝ Տանս մոխրացած։

Տունս թաղեցին՝ առանց պատարագ,

Առանց աղոթքի ու առանց խունկի,

Հողմերը եկան, քշեցին տարան

Վերջին շշունջը՝ «Ես չեղա ծունկի...»։

Բայց իմ Տան քարից ծիլ է դուրս գալու,

Մոխիրների տակ դեռ պողեր կան շատ,

Դեռ մեր պայքարի խարույկն ենք վառելու,

Վերածնվելու է տունս ավերված։

26.09.2025

Նելլի ՍԱՀԱԿՅԱՆ

Երաժշտությունը՝՝

Вард Гес-ի

Հղումը՝ https://www.facebook.com/reel/796569683110947

Մեկնաբանություններ