Մեծ Պահք

Օրվա ընթերցում

«Ե՛լ այդ բարձր լեռան վրա, ո՛վ ավետաբերդ Սիոնի, ո՛ւժ տուր քո ձայնին, ո՛վ ավետաբերդ Երուսաղեմի, ո՛ւժ տուր, մի՛ վախեցիր և հայտնի՛ր Յուդայի երկրի այդ քաղաքներին.

«Ահավասիկ ձեր Աստվածը. ահա Տերը, որ գալիս է զորությամբ և իր բազկի իշխանությամբ. ահավասիկ իր վարձն իր հետ է ու գործերն էլ իր աչքի առաջ են։

Հովվի նման հովվելու է իր հոտերը, իր բազկով հավաքելու է գառներին, կրելու է նրանց իր ծոցում, մխիթարիչ է լինելու հղիներին»։

Ո՞վ կարողացավ իր ափով չափել ջրերը, թզով՝ երկինքը և քլով՝ համայն երկիրը. ո՞վ կարողացավ լեռները կշռել կշեռքով և դաշտերը՝ նժարով։

Ո՞վ իմացավ Տիրոջ մտքերը, ո՞վ խորհրդատու դարձավ նրան՝ իբրեւ թե նրան խելամիտ դարձնելու համար։

Կամ թե ո՞ւմ հետ խորհրդակցեց նա, որ իրեն խելամիտ դարձնի և կամ ո՞վ նրան ցույց տվեց արդարադատությունն ու իմաստության ճանապարհը կամ անցյալում ո՞վ փոխ տվեց իրեն, որ հատուցի նրան։

Բոլոր հեթանոսները նման են դույլի մի կաթիլին, նույնն են, ինչ փոշեհատիկը՝ կշեռքի վրա և կամ ինչպես բերանից ցայտող շիթը։

Այրելու համար Լիբանանը բավական չէ, բոլոր չորքոտանիները ողջակեզի համար բավական չեն և բոլոր հեթանոսները նրա համար ոչինչ են, ոչնչություն են համարվում»։

Եսայի 40։ 9_17

Մեկնաբանություններ