Ամենայն Հայոց կաթողիկոսը մտադիր է սրբադասել Կոմիտասին: Այժմ քննարկվում են խոչընդոտները, որոնք դժվար թե արգելք հանդիսանան: Բանն այն է, որ անմեղսունակ անձանց, այլ կերպ ասած՝ հոգեկան հիվանդների սրբադասումն անհնար է: Բայց Կոմիտսաը, գտնվելով հոգեբուժարանում, անմեղսունակ չի եղել: Նա ընդամենը խոր դեպրեսիայի մեջ է գտնվել տարիներ շարունակ՝ լինելով բանական, թեկուզ և հոգեպես տառապած մարդ:
Պետք է ողջունել Մայր Աթոռի կամքն ու մտադրությունը: Եվ պետք է ցավալ, որ Կոմիտասի սրբադասումն այսքան ուշացավ: Քանի որ հայ ժողովրդի ամենամեծ զավակներից է Կոմիտսաը՝ Մաշտոցին ու Խորենացուն հավասար, առանց որի այսօր այս ազգը պարզապես չէր ունենա ազգային երաժշտություն՝ հայրենազրկումը կվերացներ այն: Չէին լինի Խաչատրյան, Բաբաջանյան, Միրզոյան, չէր լինի հայկական երաժշտություն ընդհանրապես: Եվ միայն Կոմիտասի տաղանդի և կամքի շնորհիվ հնարավոր եղավ պահպանել և փրկել Արևմտյան Հայաստանի հոգևոր ժառանգությունը:
Հուսանք, հերթը շուտով կհասնի Մովսես Խորենացուն:
Իսկ հայ ժողովրդին մյուս ամենամեծ ծառայությունը մատուցած մեծ անհատին՝ Ալեքսանդր Գրիբոեդովին, որը վերաբնակեցրեց Արևելյան Հայաստանը հայերով և հայերին պաշտպանելով զոհվեց, իհարկե, Հայ Առաքելական եկեղեցին սրբադասել չի կարողանա, բայց կարող է պաշտպանել նրան հարությունյան շանթի կարգի թուրքական ապրանքատեսակներից:
Ինչևէ, չափազանց ողջունելի և պահանջված է Վեհափառի որոշումը, տա Աստված, շուտով պատարագի մասնակցենք սուրբ Կոմիտասի եկեղեցում:
Արտյոմ ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ
Հետգրություն. Լսեք Կոմիտասի «Ոսկան ախպերը», որն Արամ Խաչատրյանը դարձրեց հանճարեղ սիմֆոնիայի երրորդ մաս։
Հղումը՝ https://www.youtube.com/watch?v=O60lqF3kFlk