Տիեզերական մասշտաբի համազգային ողբերգության կապակցությամբ

Սուգ է Նոր Հայաստանում ՝ 81 տարի առաջ այս օրը Սովետական Միությունը ջարդուփշուր արեց միացյալ Եվրոպան: Հիշեցնեմ, որ դա միացյալ Եվրոպայի երկրորդ սպանդն էր՝ առաջինը Նապոլեոնի Եվրամիությունն էր, որը նույնպես ամենաբարի նպատակներով եկավ Ռուսաստան և, մեղմ ասած, մեռավ: Հիշեցնեմ նաև, որ պրն Հիտլերի գլխավորած երկրորդ Եվրամիության կազմում ԽՍՀՄ-ի դեմ կռվում էին պետական մակարդակով, այսինքն, որպես անկախ պետություններ հետևյալ երկրները. Ֆինլանդիան (30 դիվիզիա ուներ Լենինգրադում, առանց ֆինների բլոկադան հնարավոր չէր լինի), Հունգարիան (հասան մինչև Ստալինգրադ, հետո փոշմանեցին), Ռումինիան (սրանց բաժին հասավ Օդեսան), Սլովակիան, Իտալիան (սրանց փայը Ղրիմն էր), Իսպանիան (կաուդիլիո Ֆրանկոյի «Երկնագույն դիվիզիան» աչքի ընկավ յուրահատուկ լկտիությամբ Լենինգրադի կողմերը, և երջանիկ մարդ էր Ֆրանկոն, որ ամերիկացիք փրկեցին նրան Ստալինից), իսկ ՍՍ-ի լեգեոններում՝ բոլոր օկուպացված եվրոպական երկրները, հատկապես մեծ էր Ֆրանսիայի լեգեոնի դերը, որը կռվեց այնպես, ինչպես չկռվեց իր երկրի համար՝ ֆրանսիացիք Ռայխսթագի վերջին պաշտպաններն էին:

Բնականաբար, հայ արևմտականությունը շատ ծանր տարավ մայիսի 9-ի վիշտը: Մինչև հիմա էլ խելքի չի գալիս: Այսօր Հայաստանը գլխավորում է նացիստական լեգեոների վաստակը, բնականաբար, դրա համար Մեծ Հաղթանակը նաև անձնական, ընտանեկան ողբերգություն է: Իսկ համազգային ողբերգություն շուտով կհռչակվի Ստալինգրադի հաղթանակը, որը Հայաստանի օրացույցում կփոխարինի ապրիլի 24-ը, քանի որ, ըստ հայ արևմտական քաղաքական մտքի, Ստալինգրադի ճակատամարտում գերմանացիների, հունգարացիների յուրահատուկ սպանդը տապալեց «Գերտրուդա» օպերացիան, որը պետք է թուրքերից խլեր Արևմտյան Հայաստանը և նվիրեր այն Հայաստանին: Հիշեցնեմ, որ Թուրքիան պաշտոնապես Գերմանիայի ռազմավարական չեզոք դաշնակիցն էր մինչև 1945-ի փետրվար, առանց թուրքական քրոմի Գերմանիան կմնար առանց հրետանու և զրահատեխնիկայի: Եվ ինչպիսի դեգեներատությամբ պետք է օժտված լինես, որ հավատաս ու քարոզես, թե Հիտլերն իր դաշնակցից մտադիր էր հողեր խլել և հանձնել ինչ-որ մեկին, այն դեպքում, երբ թուրքական բանակը սպասում էր Ստալինգրադի անկմանը՝ Անդրկովկասն օկուպացնելու բաղձալի նպատակով:

Ինչևէ, քանի որ հայկական արևմտական հանրույթից գեթ մեկ շնչող-քայլող առարկա արժանի չէ կարեկցանքի, ես չեմ ցավակցի դրա անդամներին: Պարզապես խորհուրդ կտամ և կզգուշացնեմ. քամակներդ յուղեք, վիբրատորներով լայնացրեք, քանզի այն, ինչ գալու է ձեր գլխին առաջիկայում, շատ ծանր կլինի տանել, մեր մեջ ասած, անհնար կլինի անգամ դրան դիմանալ: Համբերությունն էլ չի օգնի: Դե, եթե վախճանվում է հայ արևմտականության և բրիտանա-թուրքական հազարամյա մուրազը՝ պրն Թրամփի անունը կրող Թուրանը, եթե հետ են կանչվելու նացիստական լեգեոների վաստակ ժողվարչապետի բոլոր ապօրինի հակահայկական ստորագրությունները, ամենահզոր համբերությունն էլ չի փրկի: Ամեն…

Արտյոմ Խաչատրյան

Մեկնաբանություններ