Մենք դարձել ենք 21-րդ դարի այն եզակի պետությունը, որին թշնամիներն անթաքույց` հրապարակային, ստիպում/հարկադրում են փոխել Մայր օրենքը։
Սահմանադրությունն այն եզակի փաստաթուղթն է, որը տվյալ ժողովրդի սեփական կամարտահայտման միջոցով ձևավորելով որոշում է, թե ինչպես, ինչ փոխհարաբերությունների միջոցով և ի՞նչ իրավաքաղաքական միջավայրում է ցանկանում ապրել։
Արտաքին պարտադրանքը, որն ուղեկցվում է պատերազմի սպառնալիքով արդեն ո՛չ թե ժողովրդի կամարտահայտման մասին է, այլ «ատրճանակը մարդու գլխին պահած» պարտադրելու` մահվան սպառնալիքով։
Նման իրավիճակում հանրաքվեն չի՛ կարող լինել իրավական և օրինական, այլ` կապիտուլյացիոն, ինչը անվավեր է հենց սկզբից։
Ինքնիշխանության մասին ինչքան բարձր են խոսում, այնքան լսվում է Էրդողանի ու Ալիևի աղաղակը` Սահմանադրություն փոխելու և իրենց ճաշակով սահմանադրական կարգ հաստատելու մասին։
Արա ՊՈՂՈՍՅԱՆ