Քարոզարշավի մեկնարկին պայքարը կենտրոնացած է քաղաքական լիդերների անձի վրա

Մի քանի դիտարկում սկսված ընտրական գործընթացների հետ կապված:

Մեծամասամբ տարածվում է այն կարծիքը, որ ընդդիմությունը չմիավորվելով թուլացել է, և դա կարող է վճռորոշ նշանակություն ունենալ: Սակայն հանդիպումները, նախընտրական միջոցառումներն ու սոցիալական ցանցերում եղած արձագանքները տպավորություն են ստեղծում, որ Ռոբերտ Քոչարյանի, Սամվել Կարապետյանի և Գագիկ Ծառուկյանի ընտրազանգվածը նույնը չէ, յուրաքանչյուր հատվածում քաղաքացիները ունեն հստակ կողմնորոշում: Կողմնորոշիչ և ակտիվացնող գործոնը ներկա պահին առաջնորդների անձն է, գաղափարաքաղաքական և ծրագրային մեծ տարբերություններ ես չեմ տեսնում, ինչպես ընդդիմադիր ուժերի, այնպես էլ «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցության նախընտրական քարոզչության և ծրագրային դրույթների միջև: Պայքարը կենտրոնացած է քաղաքական լիդերների անձի վրա, քննադատվում կամ փառաբանվում է անցած ուղին, անձնային հատկանիշները, կառավարման կարողություններն ու հմտությունները: Իհարկե, Հայաստանը բացառություն չէ, այսօրինակ դեմոկրատիա ունեցող բոլոր երկրներում էլ այս իրողությունները առկա են: Սակայն հասուն ժողովրդավարություններում ընտրող քաղաքացին, համապատասխան իր նախասիրությունների, հնարավորություն ունի ընտրելու հասարակական կարգի իր մոդելը, իր քաղաքական հայացքներին համապատասխան. սոցիալիստական, կենտրոնամետ, պահպանողական, ազգայնական, կոմունիստական, ձախ արմատական գաղափարներին համահունչ: Հայաստանում ներկա պահին նման ընտրության հնարավորություն չեմ տեսնում: Մնում է միայն լիդերը, նրա ռեսուրսները, վարչական ու նյութական կարողություններն ու ազդեցության լծակները: Լիդերի վրա է կենտրանացած նաև իշխող քաղաքական ուժը: Վերադառնալով առաջին մտքին, նշեմ, որ չմիավորված ընդդիմությունը ունի երկու դժվար լուծելի խնդիր: Առաջին. առավել մեծ արդյունքներով հաղթահարել դաշինքների համար սահմանված բարձր ընտրաշեմը, որը հենց առաջին փուլում կարող է խորհրդարանում ապահովել 50+1 հարաբերակցությունը, ցածր արդյունքների դեպքում միավորումը իշխանափոխության չի հասցնի: Երկրորդ. ընտրությունների երկրորդ փուլի դեպքում ապահովել բարձր մասնակցություն, որովհետև «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցության ընտրազանգվածը երկրորդ փուլում կրկին ակտիվ մասնակցություն կունենա, բայց վստահ չեմ, որ երկրորդ փուլում Ծառուկյանի և Քոչարյանի ընտրազանգվածը նույն ակտիվությունը կցուցաբերի: Հիշենք նաև նախորդ երեսուն տարվա քաղաքական զարգացումների պատմությունից եկող դասերը, հատկապես վարչական ռեսուրսների վճռորոշ նշանակության իրողությունը:

Գարիկ Քեռյան

Մեկնաբանություններ