- Հարևան, հլը ասա տասնվեց։
- Խի՞ ասեմ։
- Ասա՝ կիմանաս։
- Սիրտ չունեմ, Վաղո, յան տուր։
- Էդ էս էլի, միշտ ինձ մենակ ես թողում փորձանքի մեջ։
- Ի՞նչ փորձանք, այ մարդ։
- Նոր հայաթում մի լակոտ խայտառակ արեց ինձ, մինչև հիմա հռհռում են վրես։
- Ի՞նչ արեց որ։
- Բիսետկեն նստած նարդի էինք խաղում, մեկ էլ մոտեցավ ու ասեց՝ Վաղո ձաձա, հլա ասա տասնվեց։ Ես էլ միամիտ ասի տասնվեց ու գիտե՞ս ինչ ասեց։
- Ի՞նչ։
- Ասեց՝ զոմբին քո տիրոջ մերը․․․
- Վայ քու արա։ Դրա համար ե՞ս ուզում, որ ես էլ ասեմ։
- Բա կարող ա էս հայաթում մենակ ես եմ էշ։
Կարո ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ