Մի քիչ էլ անցնի, մեզ կստիպեն քննարկել «արա, դե մարդը մարդ ա, հայ, թուրք, չուկչա, տարբերություն չկա» թեզը։
Հաջորդ փուլում բանավեճի առարկան կդառնա «արա, դե, եթե մարդ ենք, ի՞նչ կապ ունի՝ ինչ լեզվով ենք խոսում, ինչ հավատք ունենք, ինչ երկրում ենք ապրում» թեման։
Իսկ դրանից հետո, եթե կրկին մեկը չհայտնվի, իր շահերով պայմանավորված չբամփի էս ազգի գլխին ու ուշքի չբերի, էլ բանավեճ դժվար լինի՝ տարածքից բանավիճողի անժամանակ բացակայության պատճառով։
Երվանդ Վարոսյան