Ռուսաստանի, Չինաստանի և ԱՄՆ-ի նախագահներ Պուտինի, Ծինփինի և Թրամփի եռակողմ հանդիպման անցկացումը չի բացառվում, սակայն դրա նախապատրաստման մեկնարկի մասին խոսելը դեռ վաղ է՝ հայտարարել է ՌԴ ԱԳ փոխնախարար Սերգեյ Ռյաբկովը։ Ավելի վաղ ՌԴ նախագահի օգնական Յուրի ՈՒշակովը հայտնել էր, որ Պուտինը և Ծինփինը քննարկել են Թրամփի մասնակցությամբ եռակողմ հանդիպման հնարավորությունը Ասիա-Խաղաղօվկիանոսյան տնտեսական համագործակցություն գագաթնաժողովի շրջանակում, որը կանցկացվի նոյեմբերի 18-19-ին՝ Չինաստանում։

Նորություններ » Բաց դաս. գեղեցիկը արդյո՞ք կփրկի աշխարհը

Բաց դաս. գեղեցիկը արդյո՞ք կփրկի աշխարհը

06.09.2026 | 14:14

(հատված « Գոյաբանական կոդի նախահիմքերը» գրքից)

Քեֆով է եղել Աստված կնոջն արարման պահին,

ձեռքը թեթև է եղել, շունչը հաղթել է մահին,

խումհարից հետո, սակայն, գավը նա դեն է նետել՝

կերտած հրաշքից արմանք –զարմանքը խառնած ահին

(«Վկայական» շարքից, 1996 թ.)

Ամենքիս է հայտնի Դոստոևսկու հանրահայտ արտահայտությունը. «Գեղեցիկը կփրկի աշխարհը»: Տարիներ շարունակ տարբեր առիթներով անդրադարձել եմ այդ թեմային, մտորել եմ այդ ուղղությամբ:Արդյո՞ք դա միայն գեղեցիկ թևավոր խոսք է, ընդամենը հնչուն «ֆրազա», թե՞ գաղտնի իմացության բանալին է և ունի խոր ենթատեքստ, չբացված փակագծեր: Ինքս՝ ինձ լուրջ ստեղծագործող համարելով՝ ունեմ նաև խոսքի պաշտամունքը, խոսքը երբեք քամուն և խոզերի առջև չեմ գցում, դատարկ խոսքին և խոսքի պաճուճությանը տուրք չեմ տալիս: Մի՞ թե մեծ մտածողn ընդամենը դեմագոգիա է արել:

Ախր բոլորս էլ գիտենք, որ նույն այդ Գեղեցիկից ստացած գեղագիտական հաճույքը հաճախ այնքան թանկ է նստում՝ տնաքանդության աստիճանի և դա, ինքնստինքյան. խորտակում է ու ...ոչ ամենևին փրկություն: Հատկապես ձեռնբաց տղամարդիկ ինձ կհասկանան:

Կամ այդ Գեղեցիկը սովորաբար թույլ և փխրուն է լինում: Նրա ողջ գենային ուժերն ու էներգետիկան ուղղված են Գեղեցիկի համակարգի ձևավորմանն ու արտահայտմանը: Ինքնապաշտպանության, հզորության դրսևորմանը շատ քիչ է տրվում:

Կամ եթե ինքը թույլ է, ապա մեզ ինչպե՞ս կարող է փրկել. Վարդը կամ փխրուն օրիորդը ինձ ինչպե՞ս կարող են պաշտպանել, կամ նույնիսկ... փրկել:

Անցան տարիներ: Ծառ ու ծաղիկ հաճախ եմ աճեցրել, շինարարություններ ու վերանորոգման աշխատանքներ կատարել, դասախոսել, թերթեր խմբագրել և վերջապես ամենակարևորը` բանաստեղծել եմ: Եվ քառասունից հետո նոր միայն հասկացա, որ այդ փխրուն Գեղեցիկը օժտված է ահավոր մեծ ներգործող ուժով:

Այն մարդու մեջ գայթակղություն և անհագուրդ ցանկություն է առաջացնում ՝ իրեն կրկնելու, յուրացնելու, ունենալու, սեփականացնելու և կատարելագործելու:

Այո, երբ գեղեցիկ ծաղիկ ես տեսնում, ապա ցանկանում ես դրանից ինքդ էլ աճեցնել, երբ կառույցի ճարտարապետական գեղեցիկ լուծում ես տեսնում, ապա ցանկանում ես ինքդ էլ այդպիսին կառուցել և հարդարել, երբ գեղեցիկ կին ու աղջիկ ես տեսնում՝ ցանկանում ես նրան ունենալ, ամեն օր ունենալ քո կողքին, երբ գեղեցիկ բանաստեղծություն ես կարդում՝ ցանկանում ես նույնպես գրիչը վերցնել։

ՈՒնեցանք: Ծաղիկն աճեցրինք, տունը կառուցեցինք, կինն ունեցանք, բանաստեղծությունը գրեցինք։ Սակայն պարզվում է, որ այդքանով մենք դեռ չենք ավարտել: Այստեղ արդեն գործում է պատճառահետևանքային կապը: Այդ նույն ծաղիկն անընդհատ խնամել և ցանկապատել է հարկավոր, այդ նույն տունն անընդհատ մաքրել, վերանորոգել ու ձևափոխել, պարսպապատել է հարկավոր, այդ նույն կնոջն անընդհատ հագցնել, կերակրել ու պաշտպանել է անհրաժեշտ, այդ նույն բանաստեղծությունը անընդհատ կատարելագործել, վերամշակել ու բյուրեղացնել է անհրաժեշտ (չէ՞ որ դու սարից իջած վայրենին չես. Շիլլեր, Բայրոն, ՈՒիթմեն ու Չարենց ես կարդացել ):

Այո, Գեղեցիկը, Գեղեցիկի սերը, Գեղեցկապաշտությունը մեզ անընդհատ աշխատել ու կատարելագործվել է պարտադրում: Իսկ կարծեմ մեկ այլ մեծ մտածող՝ Մարքսը բանաձևել էր, որ « աշխատանքը կապիկին մարդ դարձրեց»: Բայց չէ՞ որ կապիկն էլ է ձեռնափայտ կտրում, դրանով կոկոսներ ջարդում ու խփում հակառակորդներին: Բազմաթիվ կենդանիներ բույն են շինում, սերունդներ ունենում, կերակրում և պաշտպանում: Մարքսը, իմ կարծիքով, անընդհատ կատարելագործվող աշխատանքը նկատի ուներ: Այդ նույն աշխատանքի մեջ անընդհատ նոր մոտեցումներն ու ստեղծագործական մտահղացումներն են մարդուն կենդանուց տարբերում և բարձրացնում որակական մեկ այլ աստիճանի:

Բայց մեր մարդ լինելը, մեզ մի անգամ որպես բանական մարդ ճանաչելը ի՞նչ կապ ունի Փրկության հետ: Չէ՞ որ փրկության առաջին պայմանը ըստ գրագիր բոլոր առաքյալների՝ Աստծուն ճանաչելն է, լսելն ու ենթարկվելը, Նրան մոտենա՜լը։

...Բայց ո՞վ է Աստված կամ ի՞նչ է Աստված: Եվ մենք ու՞մ կամ ի՞նչին պետք է մոտենանաք, ճանաչենք, լսենք ու խոնարհվենք, որպեսզի փրկվենք:

Այդ Գաղտնիքի բանալին մեզ է տալիս Ծննդոց հանճարեղ երեք հազարամյա գիրքը. Ծննդոց ահռելի պատումը։ Այնտեղ պարզ գրված է, որ Աստված ստեղծեց երկիր, երկինք, կենդանական և բուսական աշխարհ՝ բզեզից մինչև փիղ ու կետ, ծաղկից մինչև վիթխարի էվկալիպտ ու նոր ստեղծեց առաջին մարդուն՝ Ադամին, արդեն իր նմանությամբ, իր պատկերով:

Այսինքն՝ Աստված առաջին հերթին ստեղծո՜ղ է: Բայց եթե մինչ այդ չկային երկիրն ու երկինքը, բույսերն ու կենդանիները, ուրեմն Աստված նորույթ արեց, հորինեց: Այսինքն՝ Աստված նաև հորինող, ստեղծագործող ստեղծող է:

ՈՒ եթե Աստված ստեղծում է բզեզից մինչև փիղն ու մարդը, ծաղկից մինչև վիթխարի ծառերը, այսինքն՝ հասարակից մինչև ավելի բարդն ու կատարյալը, ապա Աստված նաև կատարելագործվող ստեղծագործող Է:

Եվ ապա Աստված մարդուն ստեղծում է իր նմանությամբ, իր պատկերով: Ո՛չ թե արտաքնապես, ինչպես թյուրիմացաբար մտածում են շատերը, այլ, ըստ իմ համոզման, նա մարդու մեջ է դնում իր ճառագայթը՝ ստեղծագործողի սրբազան կայծը: Եվ ահա այն մարդը, ով ստեղծելու, աշխատելու, կատարելագործվելու ցանկություն և ձգտում ունի՝ նա ավելի է մոտենում, ճանաչում Աստծուն, ինքնաբարեբար ապրում է ըստ պատվիրանների ու արդեն փրկվու՜մ է:

Եվ եթե յուրաքանրյուրս կարողանանք գտնել մեր ասպարեզը, որտեղ ունակ ենք ստեղծելու, արդյունավետ աշխատելու և կատարելագործվելու, ապա մեզնից կազմված այս հասարակությունը կդառնա աճող հասարակություն, ինչպես Աստված էր պատգամել առաջին հասարակական միավորին՝ Ադամ-Եվա զույգին. «Գնացեք, աճեք ու բազմացեք»:

Դրան ի հակադրումն այսօր լրիվ այլ է իրականությունը ողջ հանրապետությունում:

Օրինակ, Ալավերդիում ձեռներեցության ամենաեկամտաբեր ճյուղը գերեզմանաքարերի արտադրությունն է: Մի՞ թե սարսափելի ցուցանիշ չէ:

ՈՒստի մեզնից ըուրաքանչյուրին մաղթում եմ ստեղծելու, աշխատելու ու կատարելագործվելու ցանկություն և ամենակարևորը՝ հնարավորություն: Դա է փրկելու թե մեզ, թե մեր հասարակությանը, թե ողջ աշխարհը:

Ստորև ներկայացվող մեջբերումներս նույնպես

«Վկայականի» քառյակներից են.

Աստված բզեզ էր ստեղծել, չգիտեր՝ թե ինչ է անում,

մանուկ էր հանճարեղ ձիրքով, կարծում էր, թե խաղ է անում,

արարման մոլուցքով տարված չջոկեց՝ մարդուն կերտելով՝

իրեն է հակասում արդեն. Մատաղին թե ա՜ղ է անում:

Ընդհանրապես... Աստված « մարդով» է իրեն հաստատում: Սակայն ինչու՞ էի այդ ժամանակ այդքան հիասթափված, որովհետև մենք մեր մարդկային կերպարից գլորվում էինք դեպի կապիկը, քանդում էինք, փչացնում էինք, արժեքները վարկաբեկում և ծամածռություննե՜ր էինք անում:

Հույս ունեմ, որ Գեղեցիկը սիրելով, պաշտելով, Գեղեցիկը ստեղծելով ու պաշտպանելով, հանուն այդ Գեղեցիկի եթե ոչ մենք, ապա նոր սերունդը դեմքով կշրջվի դեպի Աստված, կլինեն ստեղծող և կբարգավաճեն:

Ինքս ինձ փորձում եմ համոզել՝ հերթով է քանդել-շինելը,

և մի օր՝ պարզ ու անպաճույճ, թա՜փ կառնի նորի հիմնելը,

սերունդս խայտառակ եղավ և ոմանք գլխի չեն դա դեռ...

«փրկություն» բառո՜վ կկոչեմ Աստծուն նման լինելը:

Ամփոփելով մտահայեցմանս այս համեստ փորձը՝ ցանկանում եմ կրկնել, որ եթե Գեղեցիկը պաշտողները մեծամասնություն կազմեն, ապա այն հաստատ կփրկի այս իրական աշխարհը: ՈՒր ամենքս հյուր ենք և այս հրաշք հնարավորությունը յուրաքանչյուրին ընդամենը մեկ անգամ է տրվում:

Աշոտ ՄԻՐԶՈՅԱՆ

Դիտվել է՝ 768

Մեկնաբանություններ

2026 © Irates.am
Բոլոր իրավունքները պաշտպանված են: Մեջբերումներ անելիս ակտիվ հղումը Irates.am-ին պարտադիր է: Կայքի հոդվածների մասնակի կամ ամբողջական հեռուստառադիոընթերցումն առանց Irates.am-ին հղման արգելվում է: Կայքում արտահայտված կարծիքները պարտադիր չէ, որ համընկնեն կայքի խմբագրության տեսակետին: Գովազդների բովանդակության համար կայքը պատասխանատվություն չի կրում: Էլեկտրոնային հասցե՝ info@irates.am

Բաց դաս. գեղեցիկը արդյո՞ք կփրկի աշխարհը

Մեկնաբանություններ

Ասում են...

Տարածաշրջանային

Եվրաչինովնիկների անառողջ ամբիցիաները կարող են տարածաշրջանում ու հարակից գոտիներում նոր աղետների պատճառ դառնալ

Սոցցանցային գրառումներ

Բաժնի բոլոր նորությունները »

«Իրատես» թերթի արխիվից

Բաժնի բոլոր նորությունները »

Ծաղրանկարչի կսմիթ