Անտիպ
07.09.2026 | 13:44
Մի Ղարաբաղ, մի հոգնած տանկ, ու մի տանիք,
Երկնքի տակ, երկրի վրա՝ մի Հայրենիք,
Աշխարհի մեջ, աշխարհից դուրս՝ օր դռնփակ,
Մի առավոտ, որ ապրում է տանիքի տակ,
Մի հիշատակ, մի հոգնած տանկ ու մի տանիք։
Եվ քաղաքում՝ դատարկ, դատարկ, դատարկ մի բակ,
Եվ մանուկներ, որ չունեն հաց, չունեն տանիք,
Աղունիկներ, որ թռչում են աննպատակ։
Եվ մնում է աշխարհի մեջ օր մի դատարկ,
Մի ցուրտ քաղաք ու վիրավոր մի հայրենիք:
․
Եվ ի՞նչ մնաց այս հեքիաթից․ մի հիշատակ՝
Մի պատերազմ, մի հոգնած տանկ ու մի տանիք։
Մեկնաբանություններ