Վտանգված պետականություն և եկեղեցի․ ու՞ր է տանում երկիրը հակաազգային քաղաքականությունը
29.09.2026 | 12:50
Նիկոլը լուրջ գրոհի է պատրաստվում Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցու դեմ։ Երեկ «Հանրային» հեռուստաընկերության եթերում Պետրոս Ղազարյանի շոուի ժամանակ հնչեցին եկեղեցու և անձամբ Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսի դեմ ամենատարբեր մեղադրանքներ։ Եվ պետրոսն ու պետրոսուհին հեռուստաեթերում քրտնած գլխավորում էին հակաեկեղեցական արշավը։
Չեմ ուզում անդրադառնալ հնչած բամբասանքներին ու տիրադավ նախկին եկեղեցականների, ՔՊ-ականների ու շոումենների ցածր մակարդակին, նրանց ատամների անճարակ ու զզվանք առաջացնող կրճտոցներին։
Միայն մի բանի վրա կհրավիրեմ մարդկանց ուշադրությունը․ մի նախկին, կարգալույծ հայտարարված վանական մեղադրեց Վեհափառին, թե եկեղեցին ու եկեղեցականները խառնվում են․․․ երկրի քաղաքականությանը։
Նման «մեղադրանք» արդեն վաղուց է հնչում։ Սակայն, ի ցավ ինձ, ես լուրջ ու հիմնավորված պատասխան այդ հայտարարության առթիվ մինչև այժմ չեմ լսել։ Պատասխան չեղավ նաև պետրոսաեթերում։
Բայց հակադարձումն իրոք շատ պարզ է և հիմնավոր․ Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցին չի խառնվել և հիմա էլ չի խառնվում երկիրը կառավարողների ներքին գործերին։ Այսինքն՝ քաղաքականության մեջ մեր եկեղեցին չկա․․․
Պարզապես եկեղեցուն անվանարկողներին մինչև հիմա հասու չի եղել, որ երկիրն աղետալի վիճակի բերած, ժողովրդի դավաճանությանը միտված ծրագրային և հետևողական քայլերը վաղուց արդեն իշխանության սովորական քաղաքականություն չեն։ Դրանք պետությունը և հայոց պետականությունը կործանելուն ուղղված թշնամական լրջագույն սպառնալիքներ են, հակապետական ու հակահայկական անսքող, ծրագրային գործողություններ։
Այսինքն՝ Հայաստանում ստեղծված նման ծանր վիճակը դուրս է գալիս զուտ «քաղաքականություն» կոչվող սովորական եզրույթի սահմաններից։ Հայության և հայոց պետականության առջև ծառացած է լինել-չլինելու ծանրագույն խնդիրը։
Այս պայմաններում որևէ սթափ մտածող հայ մարդ կարո՞ղ է անտարբեր մնալ։ Համահայկական կամ հայկական որևէ կառույց կարո՞ղ է չտեսնելու տալ երկրի ու ժողովրդի գլխին թափվող աղետները։ Ոչ, և հազար անգամ՝ ոչ։ Չտեսնելն ու անտարբերությունն արդեն ազգային դավաճանություն են։
Նման պայմաններում Հայոց եկեղեցին իրավունք չունի լռելու։ Ինչպես չի լռել Ավարայրի, Սարդարապատի, Արցախյան հերոսամարտի բախտորոշ ժամանակներում։ Եթե այն տարիներին եկեղեցին եղել է պայքարի առաջին շարքերում և տեր է կանգնել ազգապահպանությանը, ապա ներկայումս, երբ ոչ պակաս բախտորոշ ժամանակներ են, եկեղեցին կատարում է իր այն նվիրական գործը, որի համար կոչված է․ տեր է կանգնում Հայաստանին, նրա պետականությանն ու ժողովրդին, «ոչ» է ասում երկիրը կործանման տանող կառավարությանն ու նրա գործունեությանը։ Եվ այս ամենը չհասկանալ ու կուրծք ծեծել, թե Հայոց եկեղեցին խառնվում է քաղաքականությանը, հավկությունից ավելի վատ ախտ է։
Իր կառավարման տարիներին Փաշինյանն անշեղորեն մերժում է հայկական ամեն մի արժեք և հայկականություն։ Հայոց եկեղեցին այն կառույցներից է, որը մեր ազգային գոյության ամենաամուր հենասյունն է։ Կործանելով կամ յուրացնելով այդ կառույցը՝ Փաշինյանը հայ ժողովրդին պարզապես զրկում է իր գոյության համար պայքարելու մեծ հնարավորությունից։ Որպեսզի կարողանա հասնել այդ նպատակին, երկրի «վարչապետ» կոչվածը ոչ մի միջոցի առջև կանգ չի առնի։
Վերջին խոսքը ժողովրդինն է։ Եթե ժողովուրդն ուզում է հայ մնալ, պաշտել իր սրբությունները, պահել իր ընտանիքը, հիշել և մեծարել իր անցյալն ու պապերի հավատքը, պետք է ուշքի գա։ Հակառակ դեպքում նիկոլփաշինյանները հաղթելու են։ Այդ դեպքում նրանք ջանալու են փորել հայ ժողովրդի ու հայոց պետականության գերեզմանը։
Ես լիահույս եմ, որ մեր ազգը ի վերջո կհասկանա այն վտանգները, որոնք կանգնած են իր առջև։ Կհասկանա և կոշտ ու արժանի պատասխան կտա հայրենիքի դավաճաններին։
ԱՄֵԵՆ․․
․
․
Պավել ՆԱԶԱՐՅԱՆ
Մեկնաբանություններ
Ասում են...
.
.
-
Ասում են… Հայաստանում կրկին հակառուսական կեղծ և Արևմուտքի կողմից կառավարելի ալիք է ստեղծվել, թե ՀԱՊԿ-ը մեզ չօգնեց, և ՀԱՊԿ-ից պետք է դուրս գանք։ Նշում են նաև, թե Ռուսաստանը Հայաստանին անհուսալի դաշնակից է
-
Ասում են… Նա Ռուսաստանի բացահայտ թշնամի է, որը, մինչև որոշակի պահը, իշխանության գալով ստիպված էր քողարկել իր մտադրությունները, իր նպատակները։ Մենք թույլ տվեցինք մեզ «մոլորեցնել» հույսերով, թե ինչ-որ կերպ դա կանցնի-կգնա, բայց այդպես չեղավ
-
Ասում են… Հայաստանն իսկապես կատարել է իր աշխարհաքաղաքական ընտրությունը՝ դեմքով շրջվելու դեպի Եվրոպա։ Մենք չենք կարող գործել այնպես, կարծես դա գոյություն չունի։ Մենք՝ ֆրանսիացիներս, պետք է ընդունենք այդ ընտրությունը և հավատարիմ լինենք դրան
-
Ասում են… Զարմանալի է՝ Թրամփն ասաց, որ ոչ ոք իրեն չի ասել՝ Իրանը կարող է փակել Հորմուզի նեղուցը։
Յուրաքանչյուր ռազմական խաղային տեսության ժամանակ, որին ես մասնակցել եմ, առաջին բանը, որ մենք ենթադրել ենք, այն էր, որ Իրանը դա կանի
-
Ասում են… Հնարավոր չէ որևէ գերտերության թիկունքում գործարքներ կնքել, որոնց մասին ամենայն մանրամասնությամբ տեղյակ չլինեն մյուս գերտերությունները: Բոլոր գերտերություններն էլ տիրապետում են հետախուզական այնպիսի հզոր հնարավորությունների, որ փոքր երկրները հազիվ թե կարողանան նրանցից որևէ գաղտնիք թաքցնել
-
Ասում են… Ի տարբերություն Արևմուտքի, որը կոչ է անում Հայաստանին կրճատել Ռուսաստանի հետ իր հարաբերությունները, մենք չենք խոչընդոտում Հայաստանի առևտրատնտեսական կապերի զարգացմանը այլ երկրների, այդ թվում՝ ԱՄՆ-ի և ԵՄ-ի հետ
-
Ասում են… Պետք է անկեղծորեն խոստովանել, որ ընդդիմադիր կուսակցությունների միջև ամիսներ շարունակ ընթացող բանակցությունները ոչ մի համաձայնության չեն հանգեցրել: Այդ պարագայում, պառակտված ընդդիմությանը միավորելու միակ կարող ուժը Սամվել Կարապետյանն է
-
Ասում են… Իրանի հետ հարաբերությունները Հայաստանի համար այլընտրանք չունեն այդ հարաբերությունները կենսական նշանակություն ունեն թե՛ Հայաստանի, թե՛ Իրանի համար, և այս իրողությունը պետք է հասկացնել արևմտյան գործընկերներին
-
Ասում են… Բաքուն դատապարտեց Լեռնային Ղարաբաղի հայ բնակչության ինքնորոշման իրավունքը, որը դրսևորվեց Խորհրդային Միության փլուզման ժամանակ։ Դա բռնություն էր, դատաստան, ոչ թե դատավարություն
-
Ասում են… Վստահ ենք, որ Հարավային Կովկասի երկրները, այդ թվում՝ Հայաստանը, հասկանում են, որ Բրյուսելի և Վաշինգտոնի ենթադրաբար բարի մտադրությունների հետևում թաքնված են սառը հաշվարկներ
-
Ասում են… Իրանի ուրանի պաշարների ոչնչացման և զրոյական հարստացմանն անցնելու ԱՄՆ պահանջներն անիրատեսական են։ Հրթիռային ծրագրի և դաշնակիցներին սատարելու վերաբերյալ պայմանները քննարկման ենթակա չեն։
Իրանը չի ենթարկվի դրսից պարտադրված թելադրանքին։ Մենք անկախ երկիր ենք և ինքներս ենք որոշում մեր ուղին
-
Ասում են… Մեզ բացարձակապես չի վերաբերում այն, ինչ կատարվում է Գրենլանդիայի հետ։ Բայց մենք Միացյալ Նահանգների հետ նմանատիպ հարցեր լուծելու փորձ ունենք:
19-րդ դարում, կարծեմ՝ 1867 թվականին, ինչպես գիտենք, Ռուսաստանը վաճառեց Միացյալ Նահանգներին, իսկ Միացյալ Նահանգները մեզնից գնեց Ալյասկան
-
Ասում են Մենք գիտեինք, որ կանոնների վրա հիմնված միջազգային կարգի պատմությունը մասամբ կեղծ էր։ Որ ուժեղագույններն իրենց կազատեն պարտավորություններից այն ժամանակ, երբ ճիշտ համարեն։ Որ առևտրային կանոնները կիրառվում էին անհամաչափորեն։ Եվ որ միջազգային իրավունքը կիրառվում էր տարբեր խստությամբ՝ կախված մեղադրյալի կամ զոհի ինքնությունից
-
Ասում են… Այս պահին մենք ապրում ենք մեր պատմության ամենածանր փուլերից մեկը: ՈՒկրաինայի վրա ճնշումը հիմա առավելագույնն է։ ՈՒկրաինան կարող է կանգնել չափազանց բարդ ընտրության առաջ` կա՛մ արժանապատվության կորուստ, կա՛մ հիմնական գործընկերոջ հնարավոր կորուստ։ Կա՛մ բարդ 28 կետերի ընդունում, կա՛մ անչափ ծանր ձմեռ
-
Ասում են… Ինչո՞ւ մենք 2020 թվականին այդ պատերազմը չկանխեցինք։ Չէ՞ որ կարող էինք կոշտ զգուշացնել Ադրբեջանին, որ ուժային լուծում թույլ չենք տա։ Եվ ոչինչ էլ չէր լինի
Տարածաշրջանային
