Հոկտեմբերի 27-ի սև էջը
27.10.2026 | 10:48
1999 թվականի հոկտեմբերի 26-ին երեքշաբթի էր. հանկարծամահ էր եղել Սպիտակի քաղաքապետ Սուրեն Ավետիսյանը (շատ կարգին հայ մարդ)։ ՀՀ կառավարության ու Ազգային ժողովի կազմը՝ վարչապետ Վազգեն Սարգսյանի և ԱԺ նախագահ Կարեն Դեմիրճյանի գլխավորությամբ, պատրաստվում էր չորեքշաբթի՝ հոկտեմբերի 27-ին կայանալիք ԱԺ-կառավարություն հարցուպատասխանից հետո, ժամը 17:00-ին մեկնել Սպիտակ՝ քաղաքապետի հոգեհանգստին: Իսկ հոգևոր դասը Մայր Աթոռում պատրաստվում էր 132-րդ Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսի ընտրությանը:
Հոկտեմբերի 27-ին՝ կառավարության հարցուպատասխանի սկսվելուց քիչ անց, անհայտ ծագման մի խումբ ճիվաղներ ներխուժեցին ԱԺ դահլիճ (ես դրանց առաջին տեսնողներից մեկն էի ԱԺ շեմին): Մնացյալն արդեն հայտնի է, թե ինչ կատարվեց… Այդ պահից էլ սկսվեց Հայաստանի Հանրապետության գահավիժումը, և այդ ընթացքը շարունակվում է առայսօր՝ մեկ այլ ճիվաղի գլխավորությամբ:
Չթվարկենք, թե Վազգեն Սարգսյանին ու Կարեն Սերոբիչին քծնողների ինչպիսի՜ «համաստեղություն» կար, հավատարմության ինչպիսի՜ երդումներ էին տալիս՝ էլ Եռաբլուրում արյուններ խառնել, էլ չգիտեմ ինչ… Այդ նույն մարդիկ, սակայն, Վազգեն Սարգսյանի ու Կարեն Դեմիրճյանի մարմինները դեռ ԱԺ դահլիճից դուրս չբերված՝ ուրացման գործընթաց սկսեցին: Էլ չասեմ, որ հուղարկավորության արարողության օրերին Վազգեն Սարգսյանի մի խումբ «ընկերներ», որոնք այսօր համալրել են այսօրվա ճիվաղի քծնողախումբը, ոմանք՝ նույնիսկ իրենց լակոտներով, հասցրել էին խաշ լափել ու սխտորոտ ռեխներով ներկայանալ:
Բնավ զարմանալի չէ, որ 27 տարի անց նույն օրը (կարծում եմ՝ ոչ պատահականորեն ընտրված) մի քանի յալանչիներով ու փալանչիներով «շքախումբը» համալրած, փսլինքը քթից ծորալով՝ Նեռը պիղծ արարողություն էր կազմակերպել Հովհաննավանքում:
Ժամանակ առ ժամանակ սոցցանցերում աչքովս են ընկնում «Վազգենի գործը շարունակողների», բայց իրականում ճիվաղին ստորաքարշորեն ծառայողների (հայերենում բառ չկա, որ փոխանցեմ, թե ինչերի) գրառումները: Այդ պերսոնաժներին ուզում եմ հուշել, որ դուք ոչ թե Վազգենի գործն եք շարունակում, այլ Նաիրի Հունանյանի:
Շատերին թվում է, թե Աստծո պատիժը ֆիզիկական մահն է, բայց տիեզերական չափումներում դա բարոյական մահն է: Ընդ որում՝ ճիվաղների դեպքում պատիժն անփառունակ կյանքն է՝ ողորմելի գոյությունը քարշ տալը:
Մարգարիտ ՍԱՐԳՍՅԱՆ
Հ.Գ.
Ափսո՜ս էին Վազգեն Սարգսյանը, Կարեն Դեմիրճյանը, Յուրի Բախշյանը, Արմենակ Արմենակյանը և մյուս պետական այրերը:
Մեկնաբանություններ
Ասում են...
.
.
-
Ասում են… Հայաստանում կրկին հակառուսական կեղծ և Արևմուտքի կողմից կառավարելի ալիք է ստեղծվել, թե ՀԱՊԿ-ը մեզ չօգնեց, և ՀԱՊԿ-ից պետք է դուրս գանք։ Նշում են նաև, թե Ռուսաստանը Հայաստանին անհուսալի դաշնակից է
-
Ասում են… Նա Ռուսաստանի բացահայտ թշնամի է, որը, մինչև որոշակի պահը, իշխանության գալով ստիպված էր քողարկել իր մտադրությունները, իր նպատակները։ Մենք թույլ տվեցինք մեզ «մոլորեցնել» հույսերով, թե ինչ-որ կերպ դա կանցնի-կգնա, բայց այդպես չեղավ
-
Ասում են… Հայաստանն իսկապես կատարել է իր աշխարհաքաղաքական ընտրությունը՝ դեմքով շրջվելու դեպի Եվրոպա։ Մենք չենք կարող գործել այնպես, կարծես դա գոյություն չունի։ Մենք՝ ֆրանսիացիներս, պետք է ընդունենք այդ ընտրությունը և հավատարիմ լինենք դրան
-
Ասում են… Զարմանալի է՝ Թրամփն ասաց, որ ոչ ոք իրեն չի ասել՝ Իրանը կարող է փակել Հորմուզի նեղուցը։
Յուրաքանչյուր ռազմական խաղային տեսության ժամանակ, որին ես մասնակցել եմ, առաջին բանը, որ մենք ենթադրել ենք, այն էր, որ Իրանը դա կանի
-
Ասում են… Հնարավոր չէ որևէ գերտերության թիկունքում գործարքներ կնքել, որոնց մասին ամենայն մանրամասնությամբ տեղյակ չլինեն մյուս գերտերությունները: Բոլոր գերտերություններն էլ տիրապետում են հետախուզական այնպիսի հզոր հնարավորությունների, որ փոքր երկրները հազիվ թե կարողանան նրանցից որևէ գաղտնիք թաքցնել
-
Ասում են… Ի տարբերություն Արևմուտքի, որը կոչ է անում Հայաստանին կրճատել Ռուսաստանի հետ իր հարաբերությունները, մենք չենք խոչընդոտում Հայաստանի առևտրատնտեսական կապերի զարգացմանը այլ երկրների, այդ թվում՝ ԱՄՆ-ի և ԵՄ-ի հետ
-
Ասում են… Պետք է անկեղծորեն խոստովանել, որ ընդդիմադիր կուսակցությունների միջև ամիսներ շարունակ ընթացող բանակցությունները ոչ մի համաձայնության չեն հանգեցրել: Այդ պարագայում, պառակտված ընդդիմությանը միավորելու միակ կարող ուժը Սամվել Կարապետյանն է
-
Ասում են… Իրանի հետ հարաբերությունները Հայաստանի համար այլընտրանք չունեն այդ հարաբերությունները կենսական նշանակություն ունեն թե՛ Հայաստանի, թե՛ Իրանի համար, և այս իրողությունը պետք է հասկացնել արևմտյան գործընկերներին
-
Ասում են… Բաքուն դատապարտեց Լեռնային Ղարաբաղի հայ բնակչության ինքնորոշման իրավունքը, որը դրսևորվեց Խորհրդային Միության փլուզման ժամանակ։ Դա բռնություն էր, դատաստան, ոչ թե դատավարություն
-
Ասում են… Վստահ ենք, որ Հարավային Կովկասի երկրները, այդ թվում՝ Հայաստանը, հասկանում են, որ Բրյուսելի և Վաշինգտոնի ենթադրաբար բարի մտադրությունների հետևում թաքնված են սառը հաշվարկներ
-
Ասում են… Իրանի ուրանի պաշարների ոչնչացման և զրոյական հարստացմանն անցնելու ԱՄՆ պահանջներն անիրատեսական են։ Հրթիռային ծրագրի և դաշնակիցներին սատարելու վերաբերյալ պայմանները քննարկման ենթակա չեն։
Իրանը չի ենթարկվի դրսից պարտադրված թելադրանքին։ Մենք անկախ երկիր ենք և ինքներս ենք որոշում մեր ուղին
-
Ասում են… Մեզ բացարձակապես չի վերաբերում այն, ինչ կատարվում է Գրենլանդիայի հետ։ Բայց մենք Միացյալ Նահանգների հետ նմանատիպ հարցեր լուծելու փորձ ունենք:
19-րդ դարում, կարծեմ՝ 1867 թվականին, ինչպես գիտենք, Ռուսաստանը վաճառեց Միացյալ Նահանգներին, իսկ Միացյալ Նահանգները մեզնից գնեց Ալյասկան
-
Ասում են Մենք գիտեինք, որ կանոնների վրա հիմնված միջազգային կարգի պատմությունը մասամբ կեղծ էր։ Որ ուժեղագույններն իրենց կազատեն պարտավորություններից այն ժամանակ, երբ ճիշտ համարեն։ Որ առևտրային կանոնները կիրառվում էին անհամաչափորեն։ Եվ որ միջազգային իրավունքը կիրառվում էր տարբեր խստությամբ՝ կախված մեղադրյալի կամ զոհի ինքնությունից
-
Ասում են… Այս պահին մենք ապրում ենք մեր պատմության ամենածանր փուլերից մեկը: ՈՒկրաինայի վրա ճնշումը հիմա առավելագույնն է։ ՈՒկրաինան կարող է կանգնել չափազանց բարդ ընտրության առաջ` կա՛մ արժանապատվության կորուստ, կա՛մ հիմնական գործընկերոջ հնարավոր կորուստ։ Կա՛մ բարդ 28 կետերի ընդունում, կա՛մ անչափ ծանր ձմեռ
-
Ասում են… Ինչո՞ւ մենք 2020 թվականին այդ պատերազմը չկանխեցինք։ Չէ՞ որ կարող էինք կոշտ զգուշացնել Ադրբեջանին, որ ուժային լուծում թույլ չենք տա։ Եվ ոչինչ էլ չէր լինի
Տարածաշրջանային
