Հին նոր տարին յուրահատուկ տոն է, որը խորհրդանշում է անցյալի և ապագայի կապը։ Այն մեզ հնարավորություն է տալիս մի պահ կանգ առնել, վերլուծել անցած տարին, շնորհակալ լինել հաղթահարած դժվարությունների համար և նոր հույսերով ու պայքարի առավելագույն մղումով առաջ շարժվել։

Օրինակ, ինչպե՞ս ՀՀ քաղաքացին կարող է խաղաղ ապրել ադրբեջանական, ենթադրենք` SOCAR նավթային ընկերության հետ, եթե այդ նույն քաղաքացու խաղաղ ապրուստն անհամատեղելի է հայկական Telcell-ի, Nairi Insurance / Նաիրի Ինշուրանս-ի, Inecobank CJSC և մնացած բանկերի հետ: Ավելին` ինչպե՞ս խաղաղ գոյատևել, ենթադրենք` Եվլախի քաղաքապետարանի հետ, եթե Երևանի քաղաքապետարան-ը թշնամաբար է տրամադրված երևանցու նկատմամբ, իսկ քաղաքապետի հայրը մի քանի տասնյակ հազար քաղաքացիներին «օպելով համբալ է» անվանում:

Արևմուտքում հետաքրքիր փաստեր են նկատել Կալիֆոռնիայի հրդեհների առնչությամբ: Իռլանդացի լրագրող Չեյ Բոուզը X սոցիալական ցանցում մեղադրել է ԱՄՆ- ի նախագահ Ջո Բայդենին Կալիֆոռնիան և Ուկրաինան ոչնչացնելու մեջ:

Հավատալս չի գալիս, որ ահռելի ու հզոր գերտերությունը չի կարողանում հրդեհի դեմն առնել, ինչքան էլ ուժեղ լինի ու բնական ճանապարհով առաջացած լինի...

Մեզանում շատացել են անհատները, ովքեր, իրենք իրենց բոլորից վեր դասելով, լծվել են հայ մարդուն, ամբողջ հայ ժողովրդին պախարակելու և նսեմացնելու անպատիվ գործին։ Սրանք անդադար փորձում են բարոյազրկել և հուսալքել հայությանը, վարակել նրան ինքնատյացությամբ՝ ըստ էության, կրկնելով ու տարածելով հայերի մասին թշնամու ստապատիր թեզերը։

Ասում եմ՝ բայց ինչ աբսուրդ ժամանակներում ենք ապրում․ հազարներով կյանքեր գողացողը՝ «որ չասեն դավաճան», ազատ ֆռֆռում է կնոջ հետ, այ այդ գողացված կյանքերի շիրիմների ծաղիկներ գողացողները և վաճառողները «հերոսաբար» կալանավորվում են:

Ասում եմ` հայի բախտ, է՛լի… Մարդ տուն-տեղը, եղած-չեղածը ծախի, էստեղի կրակից փախչի, գլուխը պրծացնի, մեքսիկաներով մի կերպ հասնի գլենդեյլնոց, օր ու գիշեր չարչարվի, մի թեթև բան ստեղծի, որ մի քանի տարի վայելի, էն էլ սենց վառվի-գնա…

Հզորների ուժային փոխազդեցության դաշտում մեր իրական վիճակը հասկանալու համար պետք է հասկանալ ու հաշվի նստել ոչ միայն հակամարտ կողմերի կոնկրետ գործողությունների հետ մեր տարածաշրջանում, այլ, առաջին հերթին, պետք է հասկանալ այդ գործողությունների հիմքում ընկած մոտիվային համակարգերը, այն է՝ հասկանալ նրանց գործողությունների հիմքում ընկած կենսափիլիսոփայությունը և դրանց ուղեկցող գաղափարախոսությունները իրենց դինամիկայի մեջ։

Քաղաքականության մեջ չեն կարող լինել զգացական թշնամիներ. այստեղ կարելի է առանձնացնել շահային հակառակորդներ և արյան կամ գոյութենական թշնամիներ։

Կոշկակարին բախտի բերմամբ թագավոր են դարձնում, նա չի զբաղվում պետության գործերով, գահին նստած՝ ձանձրանում է։