Ես առհասարակ առևտուր անելիս սակարկել, ոնց որ ասում են՝ գինը գցել չգիտեմ: Դիվանագիտություն հիշեցնող այդ երկխոսությունը իմ օգտին ծառայեցնելու համար բնությունից համապատասխան խելոքություն չեմ ժառանգել, ընդհակառակը, սակարկելու իմ «տաղանդը» կարծես թե հիմնականում ծառայել է վաճառողի օգտին:
Մերձավոր Արևելքը համաշխարհային քաղաքականության խոհանոցն է, որի մաս են կազմում նաև Առաջավոր Ասիական այնպիսի պետություններ ինչպիսիք են Իրանն ու Թուրքիան։ Եվ նրանց շահերը բախվում են հատկապես Սիրիայում։ Լոգիստիկ կապերի առումով Սիրիան անփոխարինելի է Իրանի համար։
Ասում էին՝ Ամերիկայում մեր լիմոնադից շատ ավելի համով մի լիոնադ կա, որը կոչվում էր Կոկա Կոլա։ Դա ինչ-որ հեռավոր, առեղձվածային խմիչք էր, անգամ անեկդոտ կար դրա մասին.
-Կոկա Կոլա խմել ե՞ս:
Եվ, իհարկե, չի խոսվում այն մասին, որ Արցախը, ՀՀ-ի ամրագույն վահանը լինելուց բացի, նաև ՀՀ-ի տնտեսության, մասնավորապես, հացահատիկի, գյուղմթերքի մի մեծ մասի հովանավորն էր:
Մի քանի անգամ խոսել եմ այն մասին, որ Նիկոլ Փաշինյանն իր վարքագծով, քաղաքականության հետ ոչ մի աղերս չուենցող գործունեությամբ և էքստրովոգանտ պահվածքով բավական նման է Նիկիտա Խրուշչովին, ով, ինչպես հայտնի է, իր կառավարման 10-ամյակում սկիզբ դրեց ԽՍՀՄ-ի կազմաքանդման օպերացիային...
Իջևանից ահազանգում են, որ Իջևանի անտառտնտեսության անտառներում վերջին տարիներին այնքան հատումներ են արել, որ անտառները զբոսայգի են դարձել: Ւջևանում փայտի բիզնես անողները վաղուց հատում են Բերդ համայնքում՝ Արծվաբերդի անտառտնտեսության Իծաքարի ու Նավուրի անտառներում։ Այս ամենը կատարվում է իշխանության «բարձր հովանու ներքո»։
Իշխանությունը կորցրել է իր սոցիալական բազան։ Բայց, որպեսզի սոցիալական բազայի կորստի քաոտիկ պրոցեսը վերածվի քաղաքական մերժման, երկրում պետք է լրացվի մի շատ կարևոր հաստիք, որը թափուր է...
Ցանկացած չափի, հզորության ու մասշտաբի մարդկային համակարգի համար, լինի այն անձ, մարդկային խումբ, թե պետություն կամ պետականանման կառույց, ամենասարսափելին սկսվում է այն ժամանակ, երբ պարզվում է, որ նա ոչ մեկին պետք չի։
Երկբևեռ աշխարհակարգի փլուզումից հետո մոտ մեկ տասնամյակ ձգվեց ԱՄՆ-ի գերակայությամբ միաբևեռ միջազգային կարգը: 2000-ական թթ. սկզբներից Ռուսաստանը, Չինաստանը, Հնդկաստանը, Եվրոպական Միությունը, Բրազիլիան և, իհարկե, Ճապոնիան, հենվելով կա՛մ ռազմական, կա՛մ էլ տնտեսական կարողությունների վրա, մեծացրին իրենց ազդեցությունն ու դերակատարումը գլոբալ գործընթացներում...