Հիմա եթե բոլոր քպ-ականներին հեռացնեն, տեղները նոր քպ-ականներ բերեն, շա՞տ բան է փոխվելու: Չեմ կարծում: Ովքե՞ր են քպ-ականները, իրենցից ի՞նչ են ներկայացնում: Ի՞նչ հեղինակություն ունեն նույնիսկ իրենց քպ-ամոլ հասարակության շրջանում, եթե չլինի մուտանտը:

Հետո էլ բողոքում եք ժողովուրդի անտարբերությունից, թե բա՝ մարդիկ անտարբեր են, թե երկրում ինչ է կատարվում:

Շատերը կասեն, թե պարզապես այլալեզու տարբերակն է՝ փոխառության տեսքով:

Այս անվիճելի ճշմարտությունը, վստահ ենք, գիտակցում են և՛ Իրանը, և՛ Ռուսաստանը, և՛ այլ պետություններ, սակայն Իսրայելը շարունակում է մնալ անպատիժ ինչպես իր միջուկային զենքի շնորհիվ, այնպես էլ պայմանավորված այն հանգամանքով, որ գերտերությունը՝ ԱՄՆ- ը, իր ռազմավարական դաշնակիցն է, հովանավորը, աջակիցը: Իսրայելի անպատժելիությունը պայմանավորված է նաև հսկայաքանակ բնակչություն ունեցող արաբական աշխարհի անմիաբան, միասնական չլինելու հանգամանքով:

Գերը ուզում էր մտնել նեղ Դռնով, զի դռնից այն կողմ կյանքն էր ապահով...

Գյուղերում ապրող մարդիկ միշտ ձգտում են ինքնաբավ լինել։ Որպես կանոն, գյուղերում ավելի հեշտ է դիմակայել սովին, կենղացային խնդիրներին, քան քաղաքներում։ Հենց դա է պատճառը նաև, որ, օրինակ, 90-ականներին շատ-շատերը քաղաքներից տեղափոխվեցին գյուղեր, որպեսզի ավելի քիչ կախված լինեն խանութներից, ընդհանուր կոմունալներից։

Հասարակական քաղաքական լուրջ կյանքի բացակայության դեպքում և դրա արդյունք խեղկատակային մթնոլորտում լուրջ տվյալներով ու մեծ պոտենցիալով մարդիկ անգամ կարող են դառնալ խեղկատակ։

Փոքր ժամանակ ինձ թվում էր, թե տրամվայի ռելսերը գնացքի ռելսերից բարակ ու նուրբ են։ Բայց մի օր Կոմիտասի ասֆալտը քանդել էին, ու ես տեսա, որ ռելսերը նույնն են, պարզապես, մեծ մասն ասֆալտի տակ էր թաքնված։ Էդ օրվանից, մի տեսակ, ավելի հարգեցի տրամվային, որ լուրջ ռելսերով էր շարժվում ու գնացքի նման հզոր ազգականներ ուներ, բայց չէր պարծենում, աջուձախ չէր ասում դրա մասին, այլ հանգիստ, իր համար, դանդաղ, զնգզնգալով գնում-գալիս էր քաղաքի փողոցներով։

Կոմպրոմատների, ահաբեկելու, շանտաժի ու նմանատիպ այլ բնույթի գործիքակազմի կիրառման մեթոդաբանությամբ «պարտիական չիստկաներ»-ը նիկոլական նեոբոլշևիզմի դասական դրսևորումներն են: Իրեն «փոքրիկ Ստալին» երևակայող պետական դավաճանի օրոք այլ կերպ չէր էլ կարող լինել, որովհետև Նիկոլը կզոհաբերի բոլորին:

Ռուսական մի փիլիսոփա կա, ում մասին երբեմն խոսում եմ` Ալեքսանդր Դուգին։ Այս Դուգինը տխրահռչակ Նեո եվրասիականության տեսության հիմնադիրներից է, ով քարոզում էր Ռուսաստանի և թյուրքական աշխարհի դաշինքը ընդդեմ Արևմուտքի։ Ասել, որ Դուգինի քարոզները ազդեցություն չունեն կամ չեն գործել Ռուսաստանի կառավարող շրջանակների վրա, հիմնավորապես անհիմն է։ Ավելին` ժամանակին, երբ ակտիվ քննարկվում էր պան-սլավոնիզմը որպես ռուսական պետության առաքելություն, հանկարծ դարձավ ոչ ակտուալ։