Թուրքիայի կողմից հովանավորվող ահաբեկչական խմբավորումները անարգել գրավում են Սիրիայի քաղաքներն ու գյուղերը, իսկ սիրիական բանակը ուղղակի լքում է իր դիրքերն առանց դիմադրության...

Քիրվաների ջերմագին հանդիպման լուսանկարները շատերին դրդեցին հանրության սթափության համար վերհիշել Զորավարի մի մռայլ կանխատեսումը՝ հայ-թուրք երբեմնի հաշտության ողբալի հետևանքների մասին: Ցավոք, Անդրանիկը նման կանխատեսումներ շատ է արել: Տիրող իրավիճակը գնահատելով՝ նա տեսնում էր ավելին ու ավելի հեռուն, քան որևէ մեկը: Ներկայացվող զրույցը տեղի է ունեցել Կարսի առաջին անկումից (1918, ապրիլ) շուրջ մեկ ամիս առաջ՝ Ալեքսանդրապոլում: Զրույցը վերարտադրել է Լևոն Թութունջյանը, ում, Վահան Թոթովենցի հետ միասին, Անդրանիկը վստահել էր իր հիմնած «Հայաստան» թերթի խմբագրական աշխատանքները: Տեքստում հիշատակվող Պարույրը կուսակցական գործիչ Պարույր Լևոնյանն է, աշուղ Ջիվանու որդին:

Թուրքիայի հովանավորչությամբ ու մասնակցությամբ ահաբեկչական շքերթը Սիրիայում հատուկ հիշեցում է Թուրքիային ցեղասպան պետությունից ռեգիոնալ միջնորդի վերածող ՀՀ իշխանության համար և զգուշացում հասարակական այն խմբերի համար, որոնք նույնիսկ հոգու խորքում հավատում են Թուրքիայի հետ բարեկամանալուն, խաղաղ առևտուր անելուն և 0 խնդիրներ ունենալուն:

Ես չգիտեմ՝ կկարողանա՞ արդյոք Ասադի իշխանությունն այս անգամ էլ դուրս գա ճգնաժամից, բայց եղածն արդեն բավական է, որպեսզի հստակ լինի մեկ բան. մեծ առևտուր է տեղի ունեցել և այդ առևտրում վաճառվել են Սիրիայի շահերը։ Ավելի ճիշտ, հենց ինքը՝ Սիրիան։

Պատգամավոր Ագնեսա Խամոյանն օրերս լավ «մեխեց» Նիկոլ հայադավին, ափսոս չշշպռեց վարչապետի պաշտոնը զբաղեցնողին՝ ստո՛ւմ եք, լկտիաբար ստում, ու մեկ էլ ափսոս, որ դիմեց պարոնով… «Ազգային ժողով» կոչվածում պատգամավոր, «Հայաստան» խմբակցության անդամ Ագնեսա Խամոյանը դեկտեմբերի 4- ին առավել քան ուշագրավ բացահայտում կատարեց : «Առավել քան», որովհետև նրա հայտնած տեղեկությունը ոչ միայն ուշագրավ է, այլև իր մեջ պարունակում է Հայաստանի վարչապետի պաշտոնը զբաղեցնողի կամ քննիչի կողմից առերևույթ հանցագործության հատկանիշ:

Պատերազմը հենց այն ջնջոցն է, որը ջնջում է բոլոր օրենքներն ու պայմանագրերը և գրում է նոր էջից՝ հաղթողի թելադրանքով: Եվ սա աշխարհի պատմությունն է:

Մենք՝ հայերս, լինելով աշխարհի ամենահին և ավտոխտոն ազգերից մեկը, երբեմն մեզ պահում ենք այնպես, ինչպես կպահեր իրեն նոր ձևավորվող որևէ ժողովուրդ։ Այս առումով մեր ինքնաճանաչման մակարդակը զիջում է անգամ 100-ամյա պատմություն ունեցող ադրբեջանցիներին։

Գիտե՞ք ինչու Հայաստանում ոչ մի կերպ չի կայանում կուսակցական համակարգը։

Ես ունեմ ուտելու կերակուր, որ դուք չգիտեք:

Թագաւո՛ր հզօր, ապաւէ՛ն ծարաւելոց, Փրկի՛չ նեղելոց, որ վասն մեր խոնարհեցար ի Հայրական ծոցոյ եւ առեր մարմին ի Սրբոյ Կուսէն Մարիամայ, վասն մերոյ փրկութեան մատնեցար, ըմբռնեցար, չարչարեցար, խաչեցար, թաղեցար եւ յարեար ի մեռելոց եւ համբարձար փառօք առ Հայր, զարթո՛ զզօրութիւն Քո եւ ե՛կ ի կեցուցանել զգինս արեան Քոյ, Տէ՛ր, եւ մի՛ տար գերել սատանայի զՔո փրկեալս եւ մի՛ տար բնակութիւն չարին զտաճար անուանդ Քոյ Սրբոյ եւ մի՛ զլքեալս Քեզ մարմին եւ անդամ թողուլ ի կոխումն եւ ի կատականս չարին, այլ գթա՛ ի Քո արարածս արարչական սիրով: