1988 թվականի դեկտեմբերի 7-ին զորակոչվեցի խորհրդային բանակ: Հայի բախտը հասցրեց մինչև Վլադիվոստոկ: 3 օր ճանապարհներին էինք, ոչ նամակ գրելու, ոչ հեռագիր տալու, ոչ ռադիո կամ հեռուստացույց նայելու հնարավորություն ուղղակի չունեինք...

Մենք երեք ընկեր էինք և ենք. Կարեն Ավետիսյանը, բոլորիդ հայտի պատմաբան Արտակ Մովսիսյանը, որ նույնպես երջանկահիշատակ է, և ես: Մեր պատանության երազներն Արևմտյան Հայաստանը, Արցախը, Նախիջևանն ազատագրելն էր. միացյալ, հզոր, անկախ Հայաստանը: Կարենը 34 տարի առաջ` մարտի 22-ին, 21-ը չլրացած, նահատակվեց այդ առաքելության ճանապարհին` Սյունյաց աշխարհի պաշտպանական մարտերում: Կարենի և ձեր թույլտվությամբ այստեղ եմ տեղադրում իր հիշատակի համար այդ օրերին գրածս բանաստեղծությունը:

Տեր-Պետրոսյան Լևոնը բազմիցս հրապարակավ հայտարարել է Արծվաշենի փոխանակման մասին: Ընդ որում, վերջինիս հայտարարությունների մակերեսային վերլուծությունից ակնհայտ է, որ խոսքը Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև անկլավների փոխանակման մասին է:

Իրավիճակը Հայաստանում զարգանում է ծայրահեղ վտանգավոր սցենարով։ Բնակչության 90 տոկոսն առայժմ դա չի պատկերացնում։ Դիմադրության նոր ձևաչափեր են պետք։ Ազգային և պետական դիմադրություն կառուցող իշխանությունը և ինչ-որ առումով ընդդիմությունը չեն կարող լինել պատահականության, ժառանգականության կամ փող ունենալու սկզբունքով ձևավորված...

Հայը կարող է հային սպանել, որովհետև վերջինս երկար նայել է իր ընկերուհուն, քածին: Հայը կարող է հային սպանել, որովհետև վերջինիս շունը միզել է ինչ-որ հուշատախտակի կողքը:

Տավուշը էլ ոտքի չի կանգնու՞մ, էլ Ոսկեպարից Սարդարապատ չի սկսելու՞: Ես զարմանում եմ՝ ոնց է մարդկանց լեզուն պտտվում, որ խոսեն Սարդարապատից:

Մեկը գրել է, թե իբր մեր շատ նշանավորներից մեկն է սա ասել. «Աշխարհի բոլոր մեծությունների մեջ հոսում է հայի արյունը»։

Ազգակործանը արդեն բացահայտ հայտարարում է, եթե չտանք Տավուշի գյուղերը Ադրբեջանն ու Թուրքիան Արմավիրից ներխուժելու են և սկսվի պատերազմ։

Ձայն խավարից. - Օգնեցե՜ք, սպանու՜մ են։ Պատասխան խավարում. - Արժանի՜ ես։

Թվում է, թե Նիկոլը Տավուշի դեպքերը չի կարողանում մարսել, բայց նա սկսել է այս ամենը հօգուտ իրեն օգտագործել: Պետք է նշել նաև, որ հարցը չորս գյուղերը չեն, այդ տարածքներով Տավուշն ու Լոռին բացվում են Ադրբեջանի համար: