Լուսանկարում Սարուխանյան Կարենն է՝ հայտնի «Ճենճը»:

«Արդ, որեւէ մեկը թող չբաժանի նրանց, որոնց Աստված միացրեց» (Մարկ. 10; 9): Մարդկային կյանքն իր ամբողջության մեջ, այդ թվում՝ ամուսնական կյանքն ու դրա մեջ առկա հարաբերություններն ունեն հստակ ձեւակերպված ու աստվածային կամքով սրբագործված կարգավորումներ:

Պարոն Էդմոն Մարուքյան, հարգելիս, 1922-ից մինչև 1936 թվականը, ՍՍՀՄ կազմում, Հայաստանի Սովետական Սոցիալիստական Հանրապետություն գոոյություն չի ունեցել:

Մակրոնն ասում է` դիմելու եմ Պուտինին, որպեսզի ամռանը կայանալիք Փարիզի օլիմպիական խաղերի օրերին պատերազմական գործողությունները դադարեցվեն...

Մոտ մեկ տարի առաջ միջազգային ֆորումներից մեկի հետնաբեմում շփվում էի խորհրդատվական ընկերության ղեկավար մի իտալացու հետ: Մոտավորապես իմ տարիքի էր, աշխարհով մեկ շրջագայող ու տարբեր տարածաշրջաններում բիզնես անող, միջազգային քաղաքական կոնյունկտուրան լավ ընկալող: Քննարկման ժամանակ եկանք-հասանք Հայաստան...

Դրանց արևմտամետ կոչելը մեծ սխալ է։ Դրանք անգամ չգիտեն, թե որոնք են իրական արևմտյան արժեքները։ Դրանց համար ոչինչ են մարդու արժանապատվությունը, ազատությունը...

Ռուսական մամուլում մի հետաքրքիր վերնագիր տեսա. «Захарова: Россия предупреждает Армению о рисках попасть под западное влияние»: Կարծում եմ, Զախարովան ապուշ չէ և տեղյակ է, որ արևմտյան ազդեցության ներքո Հայաստանը հայտնվել է դեռ 1991-ին, իսկ 2018-ից այստեղ իշխում է արևմտյան գործակալական ցանցը, որը, նախրին խաբելով, թե ոչ մի դեպքում ոչ մի փոփոխություն չի լինի արտաքին քաղաքական վեկտորում, քայլ առ քայլ, աստիճանաբար, սկսած Խաչատուրովի կալանքից, գործն այսօր հասցրեց ՌԴ-ՀՀ հարաբերությունների բացարձակ քայքայմանը:

Թու՜րքը, թու՜րքը: Թուրքն ասաց, թուրքը մտածեց, թուրքն ուզեց...

Այս իշխանություններն ու նրանց քաղաքականությունը մշակող «անհայտ» անձինք ասում են, թե մինչև ինչ-որ տարեթիվ երկրի բոլոր ԲՈՒՀ-երը տեղափոխելու են, այսպես կոչված, ակադեմիական քաղաք: Սրանց հիմնավորումն այն է, որ ինչ-որ կրթական ստանդարտներ կան, որոնց առկա շենքերը չեն բավարարում (ենթադրում եմ՝ մակերեսի առումով, այլապես ցանկացած շենքի ներքին կառուցվածք կարելի է փոխել), և դրա համար դրանք պետք է տեղափոխվեն, ու հայտնի անձը կրկին օգտագործում է «զրոյից սկսել» ձևակերպումը: Այս ամենը՝ միայն «հանուն ժամանակակից կրթություն» ունենալու:

Վերջին մի քանի հարյուրամյակների պատմությունը և, հատկապես, Նապոլեոնի և Հիտլերի պատերազմները Ռուսաստանի հետ, սառը պատերազմը Արևմուտքի ու ԽՍՀՄ-ի միջև, ինչպես նաև ներկա պատերազմական վիճակը Ուկրաինայում ռուսական ռազմաքաղաքական միտքը բացատրում է Արևմուտքի մշտական ցանկությամբ՝ հեռացնել ասպարեզից Ռուսաստանին որպես հզոր մրցակից և տիրել նրա անբավ հարստություններին։