Ճակատագրի բերումով նրա կյանքը բաժանվել է երկու խոշոր շրջանի։ Առաջինն ըստ էության երկրի անվտանգային համակարգում ծառայության շրջափուլն էր, երկրորդը՝ տնտեսության ոլորտում գործունեության ծավալումը նույնքան հաջողված հետագծով, որտեղ ակնհայտորեն իրենց զգացնել տվեցին գործունեության առաջին շրջանում կուտակած փորձն ու ստեղծած կապերը։ Ո՞վ էր, ո՞վ է այդ մարդը, ում անունը համակարգի նախկին ու ներկա աշխատակիցներն արտաբերում են ակնհայտ ակնածանքով ու ձգվածությամբ։

Ադրբեջանական սոցցանցային հարթակներում տարածված տեսանյութից հաստակ երևում է, որ ադրբեջանցի վանդալները քանդել են նաև Արցախի Ազատամարտիկների միության շենքը։ Այս ամենը ևս մեկ անգամ ապացուցում է, որ Ադրբեջանը պետական մակարդակով Արցախում ոչնչացնում է հայկական հետքը։

Ետմիջօրեի տապը խարանեց ճակատս՝ բախտի գրերով ցոլված – ինչպես վայել է դահճին աներես, որ ստանում է, սակայն, չնչին վարձ:

9 000 000 000 (9.0 մլրդ) դրամ: Հարգելի հայրենակիցներ, այսօր զրուցելու ենք մի ֆենոմենի մասին, որի բացատրությունը դեռևս չենք գտել։ Խոսքը հայազգի խոպանչիների և ռուս խոպանչիների տարբերության մասին Է։

Հայաստան բռնատեղահանված, հատկապես Երևանում հանգրվանած արցախցիների մեծ մասի կացությունը օրեցօր վատթարանում է. նրանք առանց աշխատանքի են ու տանելի եկամտից զուրկ, տրամադրված փոքրիկ կացարաններն իրականում ճարահատ մարդկանց համար են, իսկ ովքեր սկզբից՝ անցած տարվա հոկտեմբերին ստիպված են եղել վարձել միանգամից թանկացած բնակարաններ, այսօր դռնեդուռ փնտրում են էժան տեղեր:

Այսօր վտանգված են Հայրենիքը, նրա սահմաններն ու քաղաքացիները, վիրավորների ու գաղթականների բանակը, հազարավոր զոհերը:

Բռնազավթված Ստեփանակերտում հերթական վանդալիզմի դեպքն է գրանցվել։ Այս անգամ ադրբեջանցի վանդալների թիրախում է հայտնվել Ստեփանակերտի Աստվածամոր Սուրբ Հովանի Մայր Տաճարը։

Հայաստանի ներկայինս ժամանակավոր իշխանությունները Ռուսաստանի Դաշնության հետ շահերի համադրությամբ և զուգահեռ (ոչ ուղղահայաց) հարաբերություններ հաստատելուն ուղղված քայլեր ձեռնարկելու փոխարեն, որոշ կենտրոնների հրահրմամբ, թշնամության հիմքեր են ստեղծում:

Ամենախնդալունը էն է, որ մենք մի տեսակ խանդում ենք բոլորին։ Ուրեմն, մենք ուզում ենք լավ հարաբերություններ ունենալ և՛ Ռուսաստանի, և՛ ԱՄՆ-ի, և՛ Եվրոպայի, և՛ Իրանի, և՛ Վրաստանի ու մնացած բոլորի հետ, չնայած դրանցից շատերն իրար հետ հակամարտում են...

Փարիզին հնարավոր չի ընտելանալ։ Ուզում ես՝ մի տարի, երկու տարի ամեն օր նույն ճանապարհով գնա աշխատանքի ու վերադարձի, մեկ ա՝ ամեն օր դու զգում ես, որ Փարիզում ես, ու զարմանում ես քո վրա՝ յա՛, էս ես ե՞մ, տեսա՜ր, մեռա՛ծ...