Խորհրդային ու առհասարակ համաշխարհային հետախուզության պատմության բացառիկ մեծերի շարքից են ամուսիններ Գևորգ ու Գոհար Վարդանյանները, ովքեր իրենց անլեգալ գործունեության մի քանի տասնամյակների ընթացքում այդպես էլ մնացին չբացահայտված: Նրանց ծառայությունները բարձր են գնահատվել: Գևորգ Վարդանյանը Հայրենական երկրորդ պատերազմից հետո Խորհրդային Միության հերոսի կոչմանն արժանացած առաջին հետախույզն է, Գոհար Վարդանյանը Մարտական կարմիր դրոշի շքանշանակիր է` չհաշված մնացած բազմաթիվ պարգևները:

Ժամանակին` մի 3-4 տարի առաջ, ԵՊՀ այսրոպեական ռեկտոր Հ.Հ.-ն դատական բուռն կյանքով էր ապրում: Վերջինս դատվում էր հարազատների, բարեկամների, գործընկերների, ընդդիմախոսների և հասարակության այլ սեգմենտների ներկայացուցիչների հետ: Մի խոսքով, աջ ու ձախ անխնա դատվում էր: Այնուհետև, մի պահ հանդարտվեց, կրկին ամուսնացավ, որդի ունեցավ (արդեն շնորհավորել եմ): Այժմ ցիկլը կրկնվում է:

Հայ գրականությունից «հայ» բառը հանելը հարված է գոտկատեղից ներքև, ինչու՞, որովհետև ես համոզված եմ՝ սա պատահական փորձ չէ և այն, եթե ողբերգական չլիներ, պետք է ասեի՝ զավեշտալի է: Պատճառաբանությունը, թե հայ գրականությունը համաշխարհային գրականության մի մասն է, և այդ պատճառով հայ գրականությունը ներառում ենք համաշխարհային գրականության մեջ, նախ նշանակում է հայկական դպրոցում նեղացնել՝ հայ գրականության ընդգրկումների շրջանակը։ Այս մասին Tert.am-ի հետ զրույցում նշել է գրականագետ, ԵՊՀ հայ բանասիրության ֆակուլտետի դասախոս Սերժ Սրապիոնյանը:

Հայոց զինանշանի վերաբերյալ ասեմ, որ ինձ տասնապատիկ խիստ հոգեհարազատ է Սովետական Հայաստանի գերբը՝ Արարատով և խաղողով, ցորենի հասկով և ամենակարևորը՝ տարածությամբ , օդով, որն ուղղակի ես զգում։

Մեր հասարակությունը տարիներ շարունակ փնտրում է մի մարդ, ով..., և սկսում է թվարկել բազմաթիվ արժանիքներ ու բնավորության գծեր, սուբյեկտիվ կարծիքի կամ անձնական համակրանքի վրա հիմնված մտքերի կամ ցանկությունների, երբեմն նույնիսկ անիրական կամ միֆական լիդերի մի կերպար, ով պետք է գա և «փրկի» մեզ (ինչից կամ ումից՝ պարզ չէ)։ Ու հենց այս լոգիկայով լիդեր ընտրելը մեզ դրեց 2018-ից հետո տեղի ունեցած դեպքերի ու դրա հետևանքների առջև։

Այս լուսանկարում հստակ երևում է, թե ինչպես է Apple քարտեզում Օձունը ներկայացվում որպես Ուզունլա (իրականում թուրքական տարբերակը եղել է Ուզունլար), այսինքն, թուրքական այն անվամբ, ինչպես գյուղը կոչվել է մինչև 1967 թվականը։ Սա իրականում ադրբեջանականի ու Ադրբեջանի հետ ոչ մի աղերս չունեցող անվանման տարբերակ է, որն էլի օրվա իշխանության հակահայկական ու հակազգային կեցվածքի արդյունքում է տեղի ունենում։ Դարձյալ առերեսվում ենք նիկոլական տրամաբանությամբ ՀԽՍՀ քարտեզի շարունակական աղավաղման հերթական արարին, երբ թուրքական անվանումները նորից հրապարակ են բերվում ու դրսի պաշտոնական քարտեզներով մարդկանց արհեստականորեն բարոյապես ճնշում։

Հիմա իշխանությունները սկսելու են ակտիվանալ, սոցիալական ցանցերում իրենց նկարներն ավելի տարածել, իրենց արածների մասին սկսելու են ավելի շատ խոսել, իսկ հետո սկսելու են հետևել, թե ինչ արձագանք ունեն:

Թերևս ավելորդ է ասել, թե որքան կարևոր են խաղաղությունն ու կայունությունը մեզ հարևան ու բարեկամ երկրում՝ Իրանի Իսլամական Հանրապետությունում և, ընդհանրապես, տարածաշրջանում: Եվ ոչ միայն այն առումով, որ Իրանի և Հայաստանի տրանսպորտային, առևտրային և այլաբնույթ կապերը ռազմավարական նշանակություն ունեն կիսաշրջափակման մեջ գտնվող և այլ առումներով էլ խնդիրներ ունեցող մեր երկրի համար:

Իրավապահ մարմինները պետք է անհապաղ ձերբակալեն նիկոլ փսշինյանին։ Առանց չափազանցության ասում եմ` դա հենց առաջին հերթին բխում է անձամբ նիկոլ փաշինյանի և Հայաստանի Հանրապետության շահերից։

Ամենքիս է հայտնի Դոստոևսկու հանրահայտ արտահայտությունը․ «Գեղեցիկը կփրկի աշխարհը»։ Տարիներ շարունակ տարբեր առիթներով անդրադարձել եմ այդ թեմային, մտորել եմ այդ ուղղությմաբ։ Արդյո՞ք դա միայն գեղեցիկ թևավոր խոսք է, ընդամենը հնչուն «ֆրազ» է, թե՞ գաղտնի իմացության բանալին է և ունի խոր ենթատեքստ, չբացված փակագծեր։