Ձեր միտքը զուր տեղը մի ծանրաբեռնեք առեղծվածներով, որ չեք կարող լուծել: Որովհետև, կարող է այնպես լինել, որ այդ լուծումը այդպես էլ չտրվի ձեզ այս կյանքում:
Կանչի՛ր, Տե՛ր, իմ մեղանչած անձը Քեզ մոտ,
քանզի չեմ համարձակվում մերձենալ Քեզ,
պատկառում եմ ամոթից և զարհուրում եմ իմ գործերից,
չունեմ համարձակություն Քո առջև,
քանզի ես ինքս եմ ինձ կորստյան մատնել:
Երբ փոքր էի ու մեր շրջապատում թաղում էր լինում, մայրս չէր թողնում նայել մեռելին։ Մեր դաստիարակության մեջ մահը կամ հերոսական է կամ շատ ողբերգական։ Ընդունված է, որ դա վատ բան է, բայց եթե հանուն վեհ գաղափարի է, ապա դա հերոսություն է։
Մեր եկեղեցու թերացումներից է, երբ չենք պահել՝ ջրով (ապաշխարության) մկրտության կանոնը: Ժամանակին Մայր Աթոռի մկրտարանում հոսող ջուր է եղել, որի մեջ մեծահասակներն են մկրտվել:
«Երբ որ մեռնես, մի՛ անհանգստացիր քո մարմնի համար... քո հարազատները կանեն այն, ինչ անհրաժեշտ է.
* շորերդ կհանեն,
* քեզ կլողոցնեն,
* քեզ կհագցնեն,
* քեզ տանից դուրս կհանեն ու կհասցնեն քո նոր հասցեով։
Հայաստանի տարածքով միջազգային հաղորդակցությունների բացումը կարող է տնտեսական հնարավորություն լինել։ Բայց միայն այն դեպքում, երբ այդ հնարավորության տնտեսական արդյունքները հաշվարկված են, իրավական պայմանները՝ հստակ, իսկ անվտանգային ռիսկերը՝ գնահատված և կառավարելի։
Այսօր մեզ առաջարկվում է հավատալ մի նախագծի հեռանկարայնությանը, որի տնտեսական արդյունավետության հիմնավորումները հանրությանը հայտնի չեն, իսկ անվտանգության երաշխիքները շարունակում են մնալ անորոշ...