Բայդեն Ջոնիկի գլխին բերովի է: Նախագահության առաջին իսկ օրվանից սույն երիտասարդը անհաղթահարելի պրոբլեմների է բախվում, նրան թվում է, թե կարող է հաղթող դուրս գալ, բայց ամեն ինչ թարս է գնում:

Քարտեզներ է, որ սփռում ենք համացանցով մեկ: Ի՞նչ խոսք, դրանք առարկայական ապացույցներ են մեր երկրի իրական սահմանների: Դա գիտենք և՛ մենք, և՛ աշխարհը, և՛ թուրքն այդ աշխարհում:

«Արցախը տանք, որ լավ ապրենք», ինչպես նաև «բոլորը մեղավոր են» շարքից հիմա էլ «բացահայտում» ենք, որ Ռուսաստանի համար Արցախի հարցը Հայաստանին մշտապես թուլացնելու և կախյալ վիճակում պահելու գործոն է եղել։ Նախ, դեռ մի շտապեք Արցախի հարցը փակված համարել, այդ հարցի լուծումն անչափ բարդացել, բայց իսպառ չի փակվել և չի փակվի երբեք, և՝ ոչ միայն Արցախի, անգամ եթե արցախցիները ընդմիշտ հեռանան Հայաստանից։ Չի բացառվում, որ պատմական մի պատեհ շրջափուլում զավթիչները ևս ներսից ճաքեր տան, ինչն իրենք արհեստականորեն ստեղծեցին մեր Երկրում։

Դեռևս ոչ մի վարպետ շինարարի չի հաջողվել վատ շինանյութից ամուր տուն սարքել: Ֆուտբոլի Հայաստանի հավաքականի գլխավոր մարզիչները փոխվում են, սակայն հավաքականին չի հաջողվում դուրս գալ Եվրոպայի ու աշխարհի առաջնությունների ընտրական փուլ; Չի հաջողվում, որովհետև Հայաստանի հավաքականում չկան Եվրոպայի թոփ 5 առաջնություններում մշտապես, կայուն հանդես եկող բարձրակարգ ֆուտբոլիստներ։

Հայոց պատմության 7-րդ դասարանի դասագրքի մասին պետք է նշեմ, որ գրված է փնթի, ոչ գիտական, տուրք է տրված թուրք-ադրբեջանական հակագիտական թեզերին, զարմանալիորեն ԿԳՄՍՆ հրատարակել է խավարամիտ, տգետ և կեղծ տեսակետներ պարունակող, ոչ հայոց պատմության մասնագետի կողմից գրված դասագիրք։

Երեկ Հ1-ի եթերում այս երեքով նստած ծաղրում ու ծիծաղում էին Մեծ Հայքի թագավորության ու Տիգրան Մեծի տերության տարածքի ու սահմանների վրա;

Նոյեմբերի 15-ին, գրեթե միաժամանակ, Ռուսաստանի և ԱՄՆ-ի արտաքին գերատեսչությունների ներկայացուցիչները հանդես են եկել համանման հայտարարություններով։ ՌԴ ԱԳՆ պաշտոնական ներկայացուցիչ Մարիա Զախարովան հայտարարել է, որ «հայերի վերադարձը ԼՂ սկզբունքային նշանակություն ունի Բաքվի և Երևանի հաշտեցման համար»։

ՀՀ կառավարությունը ներկայացրեց «խաղաղության խաչմերուկ» նախագիծը: «Նախագծի» քարտեզում բացակայում է ՀՀ միջազգայնորեն ճանաչված և անբաժանելի մաս կազմող Արծվաշենը:

Ինչո՞ւ ժողվարչապետ փաշինյանը հանկարծ հիշեց Ալմաթիի հռչակագրի մասին և սկսեց համոզել, որ հենց դա է պետք առաջ տանել, իբր, ՀՀ շահերից բխող փաստաթուղթ է, այն դեպքում, երբ այդ հռչակագիրը երբեք չի հիշատակվել հայ-ադրբեջանական բանակցային պրոցեսում 1992-ից ի վեր: Պարզ է, որ դա Հայաստանին ձեռնտու քայլ չէր, հակառակ դեպքում փաշինյան նիկոլը չէր գնա դրան: Բայց ինչու՞ հենց Ալմաթին վերակենդանացրեց ժողվարչապետը Հայաստանի կործանման շարունակության համար:

Վերջին ազգային ինստիտուտը, որ դավաճանեց այս բազմաչարչար ժողովրդին, այսպես կոչված, «պաշտոնական ընդդիմությունն» է։