Այսօր միջազգային փորձագիտական գնահատականներում քննարկվում է Հայաստանի հնարավոր «զոնալ բաժանման հեռանկարը»՝ չբացառելով, որ զարգացումներն ի վերջո կարող են բերել փոքր Հայաստանի բաժանմանը ազդեցության գոտիների՝ թուրքական, ռուսական, պարսկական, ԵՄ-ական...

ԿԳՄՍ նախարար Ժաննա Անդրեասյանը այսօր (05.11.2023-irates.am) ընդարձակ գրառումով անդրադարձավ Հովհաննես Թումանյանի թանգարանի տնօրեն Անի Եղիազարյանին պաշտոնից հեռացնելու որոշման հիմնավորմանը։

Հայաստանի լակոտակրատիան դժգոհ է ՌԴ իշխանություններից: Դե՛, չեն կարող Հյուսիսում հասկանալ սրանց նրբիկ լիբերալ կրքերը, սրանց դեմոկրատականության աստիճանը, ի վերջո, տոտալիտար են Հյուսիսում, չէ՞: Օրինակ, Նոր Հայաստանի Ազգային ժողովի նախագԵն՝ ուժեղ պետական գործիչ սիմոնյան ալենը, որը, ըստ օպերատիվ տվյալների, նախկինում պոռնոաստղ է եղել, ջղայնանում է ՌԴ ԱԳՆ ներկայացուցիչ Մարիա Զախարովայի վրա այն բանի համար, որ Զախարովան ոչ բարեկամական քայլ էր անվանել միասեռական ԱԽՔ գրիգորյան արմենի և բանդերական Երմակի հանդիպումը Մալթայում:

Չեմ ուզում ծանրաբեռնել մարդկային ուղեղը, բայց կարևոր հիշեցում եմ ուզում անել. «Ոչնչից ամեն ինչ ստեղծողը մենք ենք, մենք՝ հայերս: Այն որակվել է որպես ապագայի ֆիլմ, իսկ ապագան արդեն եկել է»:

Երեկ (04.11. 2023-irates.am) իմ կողմից տարածված հայտարարության առիթ հանդիսացավ, աշխարհահռչակ իրավապաշտպան, «Քաղաքացիական հասարակություն» ՀԿ-ի նախագահ Արտակ Իոաննիսյանի, ներեցեք՝ Կիրակոսյանի կողմից կատարված գրառումը, որով նա, իբր դեմ է իմ դեմ առաջադրված մեղադրանքին։

Մարդկանց մի տեսակ կա, որ ինչից խոսում ես, միանգամից ասում է. «Ապե, դե ռուսը չթողեց...»: Ընդ որում, սա ասող պարոնների ու տիկինների մեծ մասը մշտապես կրել է «եթե իշխանության ես ու քո համար մի բան չես անում, ուրեմն չմո ես» փիլիսոփայությունը։

Սա Պրոսպեկտն է՝ շատ վաղուց, երբ Պրոսպեկտում դեռ տրամվայ կար։ Եթե քաղաքում Պրոսպեկտ անունով փողոց կա, ուրեմն, դեռ կենդանի է էն սերունդը, որի համար Պրոսպեկտը քաղաքի միակ իսկական պողոտան է եղել, որն իր բակում իրեն տան նման է զգացել, իսկ փողոցում՝ բակի նման, ճեմել է Աստաֆյան փողոցում ու աջուձախ բարևել, որովհետև բոլորին ճանաչել է ու, անծանոթ մարդ տեսնելիս, զարմացել է։

Ուզում էինք դառնալ ծովից-ծով Հայաստան, բան չէր մնացել՝ Սևրի պայմանագիրն էինք արդեն վեր հանում, այն էլ դարձանք ժենգյալով հացի երկիր Հայաստան:

Զորությունը ձեր պատկերացրածի պես մի համապարփակ ուժ չէ, որ տագնապի ժամին ձեզ օգնության եք կանչում:

Տե՛ր իմ և Աստվա՛ծ իմ, Դո՛ւ ես իմ պահապանը, ես Քո ձեռքում եմ։