Սա այն միակ քաղաքն է, որ կարող է մեզ հանդուրժել, այն տեղն է, որտեղ մեր մեղքը եղածից փոքր է երևում, մեր սերը` եղածից մեծ, մեր էությունը` եղածից լուսավոր...

Հայաստանի ողնաշարը վտանգված է: Մինչ քաոսի ու պերմանենտ սթրեսի ենթարկված, պառակտված, այլայլված ու հիասթափված ժողովուրդը կքննարկի, թե Պուտինն ինչ ասաց, Բատյան ինչ հեգնեց, Էրդողանն ինչ ակնարկեց, Ռաիսին ինչ հուսադրեց, Իրանի Հեղափոխության պահապանների կորպուսի հրամանատարն ինչ պատրաստակամություն հայտնեց, Միշել-Մակրոն-Շոլց եռակոմբինացիան ինչ հավաստիացումներ տվեց և թե ԵԽԽՎ-ում մերոնք ինչպես Ադրբեջանի ներկայացուցչի «պորտը տեղը դրեցին»՝ ԱՄՆ Պետքարտուղար Էնթոնի Բլինքենը մի խումբ կոնգրեսմենների զգուշացրեց, որ առաջիկա շաբաթների ընթացքում Ադրբեջանի կողմից Հայաստանի հարավ ներխուժելու իրական վտանգ կա:

Բլինքենը աստղագուշա՞կ է, թե՞ ԱՄՆ֊ի պետքարտուղարը։

Պատերազմը փոքր տարածք ունեցող երկրների համար դժվար ու ծանր է, քանի որ փոքր պետությունները նահանջելու դեպքում կորցնում են կենսատարածք, որը մարտավարական հաջողություն է թշնամու համար։

Այսօր քանդվում է այն միֆը, որ վերջին 32 տարիների ընթացքում, 1991 թ.-ից սկսած, պետություն ենք ունեցել։

Մեկ էլ տեսար վայրկենաբար երևաց, ու տասը տարի ո՛չ ձայն կա, ո՛չ ձուն:

Ա՛յ իրանագետ, իսրայելագետ ու ընդհանրապես Մերձավոր Արևելագետ «մասնագետներ», չհոգնեցի՞ք 1979 թ. սկսած, փայտփորիկի ռիթմով նույն շաբլոն միտքը կրկնել՝ Իսրայելը կխփի Իրանին, կամ Իրանը՝ Իսրայելին:

Ո՞նց են քլնգում, ո՞նց են ցեխը կոխում իրենց նախկին շեֆերին։ Ո՞նց են ջուր լցնում իրական ու կարծեցյալ թշնամու ջրաղացին։

Ես ապշած եմ, թե ինչքան մարդ փորձում է դրական լույսի ներքո ներկայացնել հրեական պետությունը և նրա գործողությունները։ Ինչքան պղպջակներ են բլբլթում՝ ջանալով մեր ակնհայտ թշնամուն արդարացնել։ Այն թշնամուն, որի դեմ մենք դարեր շարունակ ոչ մի գործողություն չենք արել, իսկ նա վերցրեց և դավադիր հարվածեց թիկունքից։ Այսօր կարող ենք ասել, որ Արցախը հայաթափվել է իսրայելական զենքերով, ու այս թշնամին վայրահաչում ու հռհռում է մեզ վրա։

Անկասկած է, որ բոլոր մարդիկ, անկախ իրենց կյանքի պայմաններից, ինչպես նաև կենդանական աշխարհի բոլոր ներկայացուցիչները ձգտում են իրենց գոյության հարատևմանը։