Հայտնի բան է՝ շաղգամը հողից հանելու համար հարկավոր է պապ, տատ, թոռ, շուն, կատու և մուկ: Եթե սրանցից թեկուզ մեկը շարքում չեղավ՝ շաղգամը կմնա հողում այնքան, մինչև նեխի: Հիմա, հողատուին աթոռից պոկելու համար, սրանցից առկա է միայն պապը:

Ընդդիմության պայքարն ընդդեմ գործող իշխաննությունների,Հայաստանում դարձել էր ավանդույթ, որը կոչվում էր՝ թեժ աշուն կամ թեժ գարուն։ Եվ ինչպես իշխանությունը, այնպես էլ ընդդիմությունը, ձմռանը տաքանում էր, ամռանը մեկնում հանգստի։

Մահաստան դարձար, Երկիր։ Շտկիր ողնաշարդ, մարմնիդ մեջ պտտվող վտանգածին փամփուշտը բժշկման կարիք ունի։ Անհնար է, որ քո փրկության վիրաբույժը չգտնվի։ Այլապես, բարձիթողիությունդ կթունավորի դեռ առողջ մնացած քո բոլոր բջիջները, և փրկության նշտարը քեզ չի էլ օգնի, երբ ուշանաս։

Սիրելի ընդդիմություն ջան, PR-վելու, նիկոլի կառավարման համակարգի խայտառակ բառդակը ցույց տալու «լավ» առիթ է։ Ձեր ռեսուրսները համախմբեք, արցախահայությանը ժամանակավոր տներով ու սնունդով ապահովեք։

Պատերազմից հետո, թե հիմա բոլոր ուժային կենտրոններից լսում ենք, որ Հայաստանն ու Ադրբեջանը բարդ փոխզիջումներով պետք է հասնեն կայուն խաղաղության համաձայնագրի ստորագրմանը։ Այսօր այդ միտքը կրկնել է ԱՄՆ-ի Պետդեպարտամենտի մամուլի խոսնակ Մեթյու Միլլերը։

Ի՞նչ է ստացվում` Հակարիի կամրջի նույն հատվածում մի ամիս առաջ Վագիֆ Խաչատրյանին են բռնում, ասում, որ 90-ականներին Սյամոյի վարորդն է եղել, ու տանում Բաքու...

Որպեսզի հարյուր հազարները դուրս գան փողոց ու իրականացնեն փոփոխություն, անհրաժեշտ է մեկ բան. որպեսզի մեծ հասարակության և հրապարակի օրակարգերը համընկնեն։ Սա նախ առեղծված է` այն, թե ինչո´ւ դա չի ստացվում, ու նաև բանալի՝ թե ինչպես անել։

Անկասկած շատ քչերն են լսել միջնադարում ծնված հայ դավաճանի մասին, որի անունը Նիկոլ էր,Նիկոլ Թորոսովիչ։

Այնուամենայնիվ մեր և թուրքի միջև էվոլյուցիոն տարբերակման մղոնաչափ տարբերություն կա: Մենք վաղուց մոռացել ենք նախամարդու արյունոտ նախճիրը՝ հակառակորդի կոկորդը կտրելը, իսկ թուրքն իր վայելքի գագաթնակետը շարունակում է տեսնել պարտված թշնամուն մորթելու մեջ:

1000-ականների սկզբին, երբ Իրանի ողջ տարածքը, հատկապես կենտրոնական, հյուսիսային և արևմտյան հատվածները լցված էին տարատեսակ թյուրքական օղուզական ցեղերով, որոնք կազմակերպվում, նոր տարածքներ էին գրավում ու ակնհայտ էր, որ սպառնալիք էին դառնալու հարուստ Բյուզանդական կայսրության համար, բյուզանդական կայսրերը, փոխանակ օգնեին ու հզորացնեին հայկական ֆեոդալական թագավորություններին՝ Անիի Բագրատունիներին, Վասպուրականի Արծրունիներին, Տարոն-Աղձնիքի Մամիկոնյան-Թոռնիկյաններին և մնացյալներին, որպես իրենց ու թյուրքերի միջև պատվարի, ընդհակառակը, լծվել էին դրանք քանդելուն, ճնշումների տակ հարկադրում էին որ իրենց տարածքները հանձնեն Բյուզանդիային, որի դիմաց թագավորներին և իշխաններին տարածքներ էին տալիս Անատոլիայի կենտրոնական հատվածներում կամ ծայրամասերում։