Նախկին կամ ներկայի խնդիր այլևս չկա:
Եվ այսօր բոլորը պարտավոր են հասկանալ, որ այս ազգադավ սրիկան պարզապես մտածում է իր հետույքի մասին, իր ոչնչություն կյանքի մասին:
Իմ մոլորվա՛ծ բարեկամ.
Դու կարող էիր 2018-ին փողոց փակել Նիկոլի «թավշյա հեղափոխության» համար, բայց մի քանի ամիս հետո, երբ նրա «գվարդիան» շրջափակել էր դատարանները՝ երես թեքել Նիկոլից ու «թավիշից»:
Մի առիթով գրել էի' եթե ուզում եք իմանալ ոնց ա ապրել, ոնց ա մտածել մեր ժողովուրդը սրանից 1000 կամ 2000 տարի առաջ՝ նայեք էսօրվա օրերը։ Ինչքան էլ տհաճ լինի երկու բևեռների միջև ճղվելը, մենք նույն վիճակում ենք եղել մեր միքանիհազարամյա պատմության էն շրջաններում, երբ պետականություն ենք ունեցել։ Էսօրվա օրը գզվռտոցը, քֆուր-քյաֆարը, մեկը՝ ինձ համար, գրեթե օրինաչափություն ա։ Օրինակի համար, եթե կարդաք հռոմեացի պատմիչ Տացիտի մեզ տրված բնութագիրը՝ դրանում կհամոզվեք։
Դատական համակարգի վիճակը մեր հասարակության ընդհանուր վիճակի հայելային արտացոլանքն է։ Դատավորի երդում տվածներից քանի՞սն են պահում այն, քանի՞սն են առհասարակ այդ երդմանը լուրջ վերաբերվում, քանի՞սն են առհասարակ իրենք իրենց հարգում։ Ու չասեք, թե՝ գիտեք, ճնշում են, տուն կա պահելու և այլն։ Բա պիտի ճնշեն, ճնշվողին որտե՞ղ չեն ճնշի։
10 ամսվա շրջափակումից հետո՝ սեպտեմբերի 19-ին, ադրբեջանական զինված ուժերը դաժան հրետակոծության ենթարկեցին Լեռնային Ղարաբաղը։
Սիրտս կոտրվում է, երբ իմանում եմ Լեռնային Ղարաբաղից բռնի տեղահանված և Հայաստան զանգվածաբար փախչող հազարավոր հայ ընտանիքների ցավի, կորստի, մարդու իրավունքների կոպիտ խախտումների մասին:
Նրանք, ովքեր վերջին տասը-քսան տարում Ստեփանակերտը, Արցախի մյուս քաղաքներն ու գյուղերը չեն տեսել, շատ բան են կորցրել, թող հիմար դատողություններ չանեն, իբր՝ թուրքը, ահա, կգա ու կշենացնի, կկառուցի Արցախը, ինչը մենք չենք արել...
Ընդհանրապես, խոնարհել է պետք ազգային դրոշները, որոնք այդպես առատորեն կախել են այս հինգ տարիների ընթացքում պիղծ ու ազգադավ ռեժիմի խեղկատակ պատուհասները` արժեզրկելով մեր ազգային բոլոր ատրիբուտները։
2020 թ. նոյեմբերի 9- ին Նիկոլի կողմից կապիտուլյացիոն հայտարարության ստորագրումից մեկ կամ 2 օր հետո Գերմանիայի Բունդեսթագի պահպանողականների խմբակցության արտաքին քաղաքական հարցերով փորձագետ Յուրգեն Հարդտը, DW- ի փոխանցմամբ, հայտարարել է. որ Գերմանիան պետք է ԵԱՀԿ-ի, ՆԱՏՕ-ի և ՄԱԿ- ի իր գործընկերների հետ միասին մեծ ուշադրություն դարձնի Լեռնային Ղարաբաղի հիմնախնդրին: Հիմա մենք տեսանք, թե հայադավների այս խմբակը՝ Գերմանիա, ԵԱՀԿ, ՆԱՏՕ, ՄԱԿ, ինչպես ուշադրություն դարձրեց Արցախի հիմնախնդրին, մենք այդ ուշադրության ողբերգական հետևանքները տեսանք:
Մերձավոր Արևելքի մի շարք երկրներում՝ Հորդանանում, ԱՄԷ-ում, Բահրեյնում, Քուվեյթում, Իրաքում, Սաուդյան Արաբիայում, Իսրայելում, ԱՄՆ դեսպանատները տարածել են անվտանգության սպառնալիքների վերաբերյալ նախազգուշացումներ...