Մենք նույնիսկ տարրական տեղեկատվական գրագիտություն չունենք , ուր մնաց ժամանակակից պատերազմ վարենք, ցավոք էս երկիրն ամեն ինչի փող ունեցավ բացի ազգային անվտանգությունից։

Հայ իրականության մեջ այլևս գոյություն չունեն քաղաքական միտք, քաղաքական կուսակցություն, քաղաքական գործիչ անվանվածները. այս բոլորն այլևս մեռյալ են և շպրտված աղբանոց:

Ինձ մի բան է հետաքրքրում. եթե Պրահայի համաձայնությունը փաշինյան նիկոլի և հայ ժողովրդի մյուս բարեկամների միջև հայտնի էր արդեն մոտ մեկ տարի, թեպետ գոնե ինձ մոտավորապես պարզ էին դրա կատաստրոֆիկ հետևանքները, այսինքն՝ եթե դու ասում ես, որ Ղարաբաղը իմը չէ, կամ Ղարաբաղն էնքանով է իմը, որքանով, ասենք, Լոտարինգիան, ապա հենց դու ես Ալիև էֆենդուն իրավունք և արդարացում տալիս երեկվա գործողություններն իրականացնելու, և էֆենդին գործել է բացարձակապես միջազգային իրավունքի և նորմերի սահմաններում՝ հակաահաբեկչական օպերացիա անցկացնելով իր տարածքում, զինաթափելով ապօրինի զինված միավորումները:

Էս խառը օրերին մի բան եմ ուզում հորդորել գործընկերներիս, հանրային մտքեր հնչեցնող, ձևավորողներին․ Հարգելիներս, ժողովուրդը, քաղաքացին շփոթված է, շատ չի հասկանում՝ որը որից հետո է, դեռ այդպես էլ իր մեջ չի ձևակերպել՝ ով է մեղավոր, ինչ պետք է անի իր մասով և այլն, խառը մտքեր են ասում, գրում, կարդում, և մենք էստեղ լուրջ առաքելություն ունենք։

Մենք շրջեցինք հայոց պատմության վերջին էջը... Ոչի՛նչ պետք չէ ասել. իրատես եղեք ուղղակի, իրատե՛ս:

Մինչև չփոխվի իշխանությունը, մեր նկատմամբ վերաբերմունքը չի փոխվի։ Այս իշխանության ամեն օրը մենք վճարել ու դեռ վճարելու ենք տարածքներով ու զոհերով։

Աշխարհում տեղի ունեցող բոլոր լուրջ ու էական բաները տեղի են ունենում ուժերի ու շահերի դաշտում։

Տ՛եր, Հորը ցույց տուր, և այդ բավական է Մեզ (Հովհ. ԺԴ. 8): Ի՛մ որդիներ, արդեն երկար ժամանակ է, ինչ Ես ձեզ հետ եմ, ձեզ մոտ գալով` խոսել եմ ձեզ հետ, սակայն դուք դեռ Հորը չեք ճանաչել:

Աստծո տաճար և բնակարան Սուրբ Հոգու։ Եկել ենք Քո դռան առաջ և աղաչում ենք, որ մաքրես ու սրբես մեզ մեր մեղքերից, և արժանացնես մտնելու և Քո սեղանի առջև Քեզ երկրպագելու։ Ամեն։

Շա՞տ է ցավում, Երկի՛ր, իմ դիմացկուն տղա, իմ դյուցազուն տղա, բախտդ տուր իմ երգին։