Կողոպտել են Շիրակի թեմի առաջնորդ Տ.Միքայել արքեպիսկոպոս Աջապահյանի կեցավայրը:

Արդեն մոդա է դարձել ժողովրդին սիրաշահելն ու անընդհատ կրկնելը, թե ժողովուրդը լավն է, պուպուշ է, մեղավոր չէ, նա միշտ ճիշտ է ու անսխալ, իմաստուն և խելացի:

Դե ի՞նչ, դեմոկրատական ֆարսի հերթական արարն ավարտված է։ Հերթական անգամ հասարակությունն ապրում է խոր դեպրեսիայի ցնցում՝ մեծ հիասթափություն նախկինում կատարած քայլերի համար։ Իրականում 2023 թվականի սեպտեմբերի 18-ը ոչ մի բանով չի տարբերվում 2021 թվականի հունիսի 21-ից։ Նույն հետտրավմատիկ էֆետն է, ոնց էլ պտտեցնում ենք։

Եթե նույնիսկ Նիկոլն էլ լիներ թեկնածու Ավինյանի փոխարեն, պատկերը նույնն էր լինելու: Սպառված են, լեգիտիմ չեն, իշխանություն չունեն:

Երեկ և այսօր երեկոյան որոշեցի մի քանի ժամ «Հ1» դիտել: Վստահաբար կարող եմ ասել, որ հանրային հեռուստաընկերություն նայող, չձևավորված աշխարհայացքով միջին վիճակագրական յուրաքաչյուր մարդ, մեկ ամիս հետո կդառնա անհայրենիք, անսկզբունք, դավաճանության և աբիժնիկության հակումներով նիկոլանման էակ:

Նախ՝ ընդդիմությունը տրվեց գայթակղությանն ու ժողովրդին սկսեց անվանել «ժեխ»: Բնականաբար, դա աննկատ չմնաց իշխող ուժի կողմից ու դա դարձրեց հաղթաթուղթ իր համար և իրավացի էր. ժողովրդին չի կարելի անվանել «ժեխ», որովհետև ժողովուրդն է իշխանության աղբյուրը։ Ընդդիմությունը հասկացավ և, ըստ էության, հիմա իր խոսույթից հանել է դա։

Ոչ մի պարագայում և ոչ մի կերպ չի փոխվելու հետևյալ քաղաքական իրողությունը. Երևանի 824.000 ընտրողներից այս ընտրությանը մասնակցել է 234.000-ը...

Տրապիզոն հասած ֆրանսական շոգենաւ մը կը նստիմ և Մարսիլիոյ գծով Բարիզ կը հասնիմ վերջապէս, յարմար ատենին Մանթաշեանի ծախքով կառուցուած նորաշէն եկեղեցւոյն օծումը պիտի կատարուէր, ճիշդ շաբաթ մը վերջ: Նպատակս էր` առանց մէկու մը գլուխը ցաւցնելու` մասնակցիլ օծման, ուրկէ ետք համոզուած էի թէ եկեղեցւոյ հոգաբարձութիւնը զիս վար կը դնէր, անոր համար` հակառակ վխտացող տիրացուներու… Այսպէս ալ եղաւ: Էգնայեան որ հոգաբարձութեան ատենապետն էր` համեստ ամսական մը առաջարկեց ինձ դպրապետութեան պաշտօնին համար. ստիպուած էի ընդունիլ, և հետս բերած փոքրիկ գումարէն քիչ քիչ ամսականներուս վրայ բարդելով սկսայ ապրիլ, միւս կողմէն ձեռնարկեցի վերջապէս տարիներով երազած ու փափաքած գործիս: Կ՛ուզէի անպատճառ Conservatoire մտնել… սակայն գրեթէ անյաղթելի դժուարութեանց առջև կը գտնէի ինքզինքս. ֆրանսերէն բառ մը իսկ չգիտէի, ոչ ալ գիտակցութիւն ունէի եւրպ. երաժշտութեան, մինչդեռ երաժշտանոցի մրցումներուն մասնացող մը ահագին պատրաստութիւն ունենալու է երաժշտութեան և երգելու արուեստին մէջ…

Զավեշտը գիտե՞ք որն է՝ Նիկոլը 2018 թվականի թավշյա խուժանությունից հետո շուրջ հազար անգամ հայտարարել է, թե ՀՀ քաղաքացին այլևս վստահ է, որ իր ձայնով երկրում իշխանություն է ձևավորելու...

Էդ Հայկոն կյանքում մի բան է ասել ճիշտ. «Ո՜նց եմ ես ձեզանից զզվում», ու դա կարելի է դիտարկել որպես հայելու առաջ ինքնախոստովանանք: Մի՛ եղեք ռոմանտիկ քաղաքական առումով, պետության կորստի փուլում իշխանության բազարը ու դրա շուրջ աճուրդը վատագույնին է հանգեցնելու: