Այս պահին կարող ենք անել միայն հրատապ հետևություն/վերլուծություն, խորքայինի համար մի քիչ ժամանակ է պետք։ Ընտրությունների գիշերվանից հետո շվարած հանրությունը, գիտակից շերտերը, մենք բոլորս հետևությունների կարիք ունենք։

Համոզված եմ, որ բոլորդ արդեն գիտեք Երևանի ավագանու ընտրությունների նախնական արդյունքների մասին: Որպես դիտորդական առաքելության համակարգող, ես իրավունք չունեմ դեռևս քաղաքական գնահատականներ տալ, սակայն երեկվա լարված օրվանից հետո, կարող եմ հիմա արձանագրել մի քանի կարևոր իրողություն

Կարդում եմ մեկնաբանությունները՝ ընտրություններին մասնակիցների ծայրահեղ սակավության մասին: Պատճառաբանում են, թե մարդիկ հիասթափված են, հուսահատված են, դառնացած են...

Ի՞նչ մեծ գյուտ արեց Կոլումբոսը, որ Ամերիկան գտավ: Եթե նա չգտներ՝ ներկայիս մեր սավառնակները մի ժամում կգտնեին:

Էլի նույն կարծիքին եմ: Իսկ դուք հաճույքով տարածեք դրա յուրաքանչյուր բարբաջանք… …որ ձեր պարտության ամոթը այդպես նիկոլաջրեք:

Պատկերացրեք, որ վաղը մի ինչ-որ ուժ, հավաքում է ԱԺ բոլոր պատգամավորներին ու հրամայում, որ եթե հաջորդ նստաշրջանից չգործեցին իրենց սահմանադրական լիազորությունների շրջանակներում ու չբարձրացրեցին ԱԱԾ գործակալների իրականացրած հեղափոխության և երեք տարի շարունակ՝ հինգ-վեց զորակոչերն Ադրբեջան ուղարկելու, այնտեղ սպանել տալու հանցագործ ծրագրերի հետ կապված հարցերն ու հետևողականություն չդսևորեցին, որպեսզի մեղավորները պատժվեն օրենքի ողջ խստությամբ, ուրեմն տասնհիգ պատգամավորներ կզրկվեն իրենց աջ ձեռքի բոլոր հինգ մատներից:

Պատմությունը միայն իրադարձություններն ու փաստերը չեն, այլ, նախ և առաջ, ոգին է, ոգեկանությունն այն ազգի, որով ձևավորվել ու առաջ է շարժվում, անջնջելի հետքեր թողնելով ժամանակների հուշամատյաններում: Պատմական ոգու մեջ մնալն էթնիկ հավաքականության համար կենսական պահանջ է, դրանից արտաքսվելով դուրս ես մղվում նաև ազգային ուղեծրից:

Հին Ջուղայի ժամանակների անհնարին պայմաններում մենք կարողացանք մեզ շրջապատող մղձավանջից ելք գտնել ու, հին աշխարհի բոլոր ժողովուրդների հետ լեզու գտնելով, ծավալել հաջողակ առևտրական գործունեություն Ֆիլիպիններից մինչև Ատլանտյան օվկիանոս։

Անգամ հասարակությունն է մերժում այն գործիքակազմը, որով փորձում են աղետի ժամանակ իբր իշխանություն փոխել երկրում:

Հինգ տարի ցանեցիք ու երկու անգամ, առանց «պտուղը» հասունանալու, քաղեցիք։ Առանց մտածելու, առանց հետևություններ անելու, առանց իրականությունն ու իրավիճակը ճիշտ գնահատելու։