Ինձ լավ ճանաչողները գիտեն, որ ընտրություններին միշտ մասնակցել եմ մեկ առաքելությամբ՝ ձևավորել ոչ թե իշխանություն, այլ ընդդիմություն: Երբևէ իմ քվեին արժանացած որևէ ուժ չի հաղթել, և սա շատ լավ իմանալով, ես ընտրել եմ միշտ նրանց, ովքեր մաքսիմալ արդյունավետ կվերահսկեն իշխանություն դարձողին:

Կարող ենք արձանագրել, որ կա խոր զանգվածային ապատիա, որը, ինչքան փորձենք արդարացնել այս կամ այն գործոնով, միևնույն է, չի փոխում խնդրի էությունը։

Դե ինչ, ոնց որ ասում են` պատկերը հստակ գծվում է։ Մի քանի բառով, ամփոփումից մի ժամ առաջ, ներկայացնեմ, թե էս ինչ եղավ։ Ուրեմն, ոնց նայում ենք` ընտրության մասնակիցների թիվը 30% չի ձգի, հազիվ՝ 26-27%...

Կանխատեսում անեմ. Երևանի ավագանու այս ընտրություններին կմասնակցի ընտրական իրավունք ունեցողների շուրջ 25%-ը...

Առավոտյան պարզեցի, որ իմ ընտրատեղամասը փակվել է և միացվել է այլ ընտրատարածքի։ Գնացի։ Միայն մի հոգի քվեարկող կար։ Ահռելի դահլիճը գրեթե դատարկ էր, թեև արդեն 10:40 էր։

Ես կատարեցի իմ քաղաքացիական պարտքը և շիտակ կարող եմ նայել ծնողներիս ու զավակներիս աչքերին։

Ֆրանսիացիների կայսր Նապոլեոնը (ի դեպ, Նապոլեոնը Ֆրանսիայի կայսր չի եղել՝ Ֆրանսիան պահպանվեց որպես հանրապետություն 1804-ից հետո, բայց կայսրի գլխավորությամբ, ուստի նա համարվում էր «ֆրանսիացիների կայսր») 1807-ին հանդիպեց մի գեղեցիկ կնոջ՝ լեհ ազնվական Մարիցիա (Մարիա) Վալևսկայային։ Հավանեց դրան։ Իսկ լեհ արիստոկրատները դրա մարդուն ասացին, որ հանուն ազգի և պետականության վերականգնման պանի Մարիցիան պիտի գնա ֆրանսիացիների կայսեր մոտ (մինչ այդ Լեհաստանը բաժանված էր Ռուսաստանի, Պրուսիայի և Ավստրիայի միջև)։ Մարդը համաձայնեց։ Մարիցիան գնաց, մի քանի շաբաթ ինչ-որ մի դղյակում ապրեց Նապոլեոնի հետ, հետո տղա ունեցավ նրանից, և այս բազում դրամատիկ սեռական ակտերի արդյունքում լեհական պետությունը վերածնվեց՝ Վարշավայի հերցոգություն անվան ներքո։ Սկզբում 102 հազար քառակուսի կիլոմետր տարածք ուներ, հետո Նապոլեոնը այն դարձրեց 150 հազար, բնականաբար, պանի Մարիցիայի խնդրանքով։

Ներս մտավ Տիգրան Նալբանդյանը: Մեր երաժշտագետները հրավիրվել էին, որ իր երգը գրի առնեն: Նա այդ ժամանակ 70 տարեկան էր, գուցե նույնիսկ մի փոքր ավելի:

Հիմա հասկանում ե՞ք, թե ինչ է նշանակում «չվերահսկվող էմիգրացիա», և թե ինչու են նիկոլականները 2018-ին վավերացրել Մարաքեշի պակտը:

Ի միջի այլոց, նիկոլի՝ «գեղից եկա ես քաղաք» հակա-երևանյան դեմարշի (եթե չկռահողներ կան՝ «երթի») հետ կապված ես 2 օր սպասում էի, որ լրահոսում որոշակի բովանդակությամբ տեղեկություն կհայտնվի...