Շուրջ 6 ամիս է գեներալ Գրիգորի Խաչատուրովն անազատության մեջ է: Այս ընթացքում իրավապահներն ինչ հեքիաթ ասես պատմեցին, իշխանական քարոզիչներն ինչ հիմարություն ասես բրթեցին, իսկ տակը բան չկա:
...Երբեմն թվում էր, որ Սերիկի ու իմ միջև կա անհաղթահարելի տարածություն, սահման, որի անդորրը չի կարելի խախտել. պատճառը՝ երկյուղը, պատկառանքն ու հարգանքն էր, որ ունեմ գիտության ու արվեստի այս մեծ երախտավորի հանդեպ:
ՈՒրեմն, Երևանում «ՈՒրարտու» (Urartu / ՈՒրարտու) անվանմամբ մի քանի խանութ է գործում:Դրանցից մեկը գտնվում է մետրոպոլիտենի «Երիտասարդական» կայարանի դիմաց: Խանութում, բացի պարենայի ն և օրենքով արգելված ապրանքներից, ամեն ինչ վաճառվում է (թեպետ, արգելված ապրանքների մասով վստահ չեմ):
Մարդկային փոքր խմբերի ու փոքր աշխատանքային թիմերի գործունեության էֆեկտիվությունը կազմակերպական գիտության առանցքային պրոբլեմներից է, քանի որ ցանկացած մասշտաբի մարդկային գործունեության որակը որոշվում է ամենավերին մակարդակի մի քանի հոգիանոց խմբի որակով։
Մեկ տարի առաջ այս օրը թշնամին Վարդենիսից մինչև Սյունիք հարձակվեց ու գրավեց 50-ից ավելի դիրքեր, տվեցինք 250-ից ավելի զոհեր, մոտեցավ Ջերմուկին, Գորիսում ոչնչացրեց մի քանի հարյուր միլիոն արժողության մեր ՀՕՊ համակարգը։
Մարդկային սրտի աղաղակը իրապես արտահայտում է` իրեն հույժ անհրաժեշտ հավատի կարիքը. ինչպես պարզ արտահայտում էր այս աղաղակը, որ Ինձ ուղղվեց` երբ Ես երկրի վրա էի: Այս արտահայտությունը ցույց է տալիս հոգու առաջադիմությունը:
«Պատիվ ունեմ» խմբակցության ղեկավար Հայկ Մամիջանյանին թիրախավորելով, ոմանք հույս ունեն, որ ընդդիմության պայքարը կարող են ներկայացնել որպես օրենքից դուրս հնչող կոչեր:
Հայաստանի տարածքով միջազգային հաղորդակցությունների բացումը կարող է տնտեսական հնարավորություն լինել։ Բայց միայն այն դեպքում, երբ այդ հնարավորության տնտեսական արդյունքները հաշվարկված են, իրավական պայմանները՝ հստակ, իսկ անվտանգային ռիսկերը՝ գնահատված և կառավարելի։
Այսօր մեզ առաջարկվում է հավատալ մի նախագծի հեռանկարայնությանը, որի տնտեսական արդյունավետության հիմնավորումները հանրությանը հայտնի չեն, իսկ անվտանգության երաշխիքները շարունակում են մնալ անորոշ...