Ամեն ինչ սկսվել է 1998-ին, երբ իշխանություն ունեցող ու իշխանությունից օգտվող մի խավ հեռացվեց կերակրամանից։ Հեռացնողների որակը հիմա չեմ քննարկում, նրանք էլ սրբեր չեն։

Արցախը գիտե՞ք երբ հանձնման վտանգվեց ու ստորադասվեց․․․

Մարդիկ կան՝ նկատել են, որ անհայտ կորած զինվորների ծնողներին երեկ «Բաքու ուղարկող» տարեց երկոտանին 2018-ի ադրբեջանաթուրքական հեղափոխության ժամանակ հերոս Ռոբերտ Աբաջյանի «պապիկի» դերը կատարող սուբյեկտն է։

Եթե նույնիսկ Կոռնիձոր հասած հումանիտար բեռը մուտք գործի Արցախ, ապա դա ընդամենը 2 օրվա խնդիր է լուծելու:

Այսպես Ս. Ղազար կղզին դառնում է հայ գրի ու գրչության ամենանշանվոր կենտրոններից մեկը, որն այսօր այցելելով՝ դժվար է պատկերացնել, որ աշխարհի տարբեր անկյուններից հազարավոր զբոսաշրջիկների և գիտնականների իրեն ձգող մշակութային այս օրրանը Մխիթարյանների հաստատվելուց առաջ լքված մի վայր է եղել, որը երկար տարիներ ծառայել է որպես անկելանոց։

Արցախ ուղարկված և Հաքարի կամրջի մոտ ադրբեջանցիների կողմից կանգնեցված 400 տոննա մարդասիրական օգնության հետ կապված պատմությունը Ալիև-Նիկոլ զույգի հակառուսական քաղաքականության հերթական դրսևորումն է: Հայաստանյան և արցախյան հանրությանը թուրքերը՝ Ալիևն ու Նիկոլը, ևս մեկ անգամ փորձում են ապացուցել, որ ՌԴ-ն թույլ և սեփական պարտականությունները չկատարող երկիր է, որը նաև «քցում» է իր գործընկերներին:

Ծնվեցի մի երկրում, ուր դարեր շարունակ խոսել են հաղթանակների մասին և դարեր շարունակ պարտվել: Այն ժողովուրդը, որ ինձ շունչ ու հոգի տվեց, զորավարներ ծնող ժողովուրդ էր: Ծնում էր զորավարներ ու նվիրում այլ ժողովուրդների: Այդ ժողովուրդներն էլ բանակներ ծնող ժովովուրդներ էին: Պարտվող ժողովրդի ծնած Զորավարները մեծ հաղթանակներ պարգևեցին բանակներ ծնող ժողովուրդներին: Գեորգի Խան անունով մի հայորդի Հնդկաստանն ազատագրեց անգլիացի գաղութատերերից և ասաց` վայելիր քո անկախությունը, իմ հնդիկ բարեկամ:

Ասում են, թե Արցախի ամենայուրահատուկ անասուններից մեկը՝ ԱԺ նախագահ Թովմասյան Արթուրը, հրաժարական է տալու:

Հայերը բողոքոմ են, որ ռուսները չեն օգնում Արցախին։ Իսկ ի՞նչ ենք արել մենք։ Մենք դավաճանել ենք մեր հավատարիմ դաշնակցին, Թուրքիային և Արևմուտքին բերել ենք Ռուսաստանի թիկունքը։ Մենք մոռացել ենք, որ առանց Ռուսաստանի Հայաստանը նույնիսկ մի օր չի գոյատևի։ Այսօր թուրքական տանկերը 30 կիլոմետր են հեռու Երևանից։

ՈՒկրաինայի տարածքում ծավալվող պատերազմը կրկին ցույց տվեց, որ ռազմական փորձագետ, որպես այդպիսին, չունենք։ Հիմնականում դատարկախոս-պրոպագանդիստներ են, որոնց համար ցանկալին անհերքելի իրականություն է, իսկ շատ քիչ մասն էլ, ով զերծ Է նման բարդույթներից, արագ փոփոխվող ռազմատեխնիկական աշխարհի վերաբերյալ ունի թույլ պատկերացումներ և սահմանափակ անալիտիկ ընդունակություններ։ Եվ սա այն դեպքում, երբ մեր երկիրը, ավելի քան 30 տարի, ապրել է պատերազմական վերահաս սպառնալիքի պայմաններում։