Առավոտից երեկո վիրտուալ ու իրական աշխարհի հայերը քննադատում և կամ գլոբալիզմի դեմ պայքար են մղում միայն խոսքով, բայց մոռանում են, որ գլոբալիզմը հաղթարշավ է սկսել ահռելի ֆինանսական ռեսուրսներ ծախսելու շնորհիվ ու դրա հաշվին:

Արագածավանցի Սուրոն իրենց ռայոնում հայտնի մարդ է:

Մի պահ պատկերացնենք, որ 1988 թ. Ղարաբաղյան շարժումը ղեկավարեր ԼՂԻՄ այն ժամանակվա ղեկավար Կևորկով Բորիսը:

Ադրբեջանցու հետ «խաղաղության օրակարգով» առաջնորդվողներ, լա՞վ եք: Սա թուրքի կողմից պղծված Շուշիի Ղազանչեցոց եկեղեցին է:

Ս. Սարգսյանի բաց նամակը Մինսկի խմբի համանախագահ պետությունների ղեկավարներին փաստում է իրավիճակի ծայրահեղ ծանրությունը, և դա ահազանգ է ոչ այնքան լայն հասարակության համար (այստեղ գործելու են նախասիրությունների բազմաթիվ նարատիվներ), որքան` ազդեցիկ և ռեսուրսների տիրապետող անձանց ու շրջանակների։ Հիմա ընտրության պահն է։

Հայաստանի քաղաքականությունը որոշում է ընտրված կառավարությունը, որի ղեկավարը համաձայնել է Արցախի էթնիկ զտման քաղաքականությանը (ավելի ճիշտ, հենց դրա համար է տեղի ունեցել 2018-ի դավադրությունը):

-Տե՛ր, առաջնորդիր մեզ: Ցույց տուր մեզ Քո կամքը և ճանապարհը ամեն բանի մեջ:

Անե՛ղ բնություն, մեղա՜ Քեզ իմ մտքով, հոգով և մարմնով, հանուն Քո սուրբ անվան մի՛ հիշիր իմ նախկին մեղքերը. և ողորմի՛ր Քո արարածներին և ինձ՝ բազմամեղիս:

Ինչո՞ւ են Իսրայելի հետ կապված ազգությամբ հայ երիտասարդները վերջերս ակտիվացել մեդիադաշտում՝ տրվելով հայագիտության բոլոր առանցքային արժեքները «թավշյա» մեթոդաբանությամբ հերքելու կամ նսեմացնելու առաքելությանը, թեպետ, նախկինում էլ քնած չէին: Ընդ որում, դա այնքան գրավիչ ու գեղեցիկ «դիզայնով» է արվում, որ շատերը զմայլված միայն գովասանքի խոսքեր են շռայլում, թե բա՝ վերջապես բացեցիք մեր աչքերը, անչափ շնորհակալ ենք: Սիրելի հայրենակիցներ, ինչի՞ համար եք շնորհակալ: Ձեզ համոզում են, օրինակ՝ հայերը բարբարոսաբար ավերել են բոլոր տաճարները, որ հանկարծ չպահպանվեն նախկինում եղած հայկական տառերը, և դուք հավատում եք: Դե հա՝ հպարտանանք, որ նախկինում գիր ենք ունեցել,, բայց տաճարների վրա եղածը արդյո՞ք հնարավոր էր այնպես քանդել, որ ոչ մի հետք չմնար (Գառնին էլ խնայել են):

Ելնելով այն ակնհայտ դրույթից, որ բոլոր ժողովուրդների, այդ թվում նաև մեր, գերագույն նպատակը բարգավաճ գոյության պահպանումն է ապագայում, և որի ուղղությամբ անիրատեսական, քաղցր-մեղցր ծրագրերի ու ամպագոռգոռ կոնցեպտների պակաս մեզանում չկա, մենք պետք է կարողանանք մեր մեջ ուժ գտնել առկա իրականությունը տեսնելու առանց դեմագոգիկ վարդագույն ակնոցների ու փորձել հաշվի նստելու դրա հետ։