Ռուսաստանի դուման ընդունեց գերշահույթի հարկման օրենքը, ըստ որի՝ եթե 2021-2022թթ. կազմակերպության շահույթի հանրագումարը գերազանցում է 2018-2019թթ.-ի շահույթը, տարբերության մասով կազմակերպությունը 10% լրացուցիչ հարկ է վճարելու:

Հայաստանում միայն մեկ առաջնային քաղաքական օրակարգ կա՝ Նիկոլ Փաշինյանի հեռացում վարչապետի պաշտոնից: Շատ պարզ պատճառով՝ նա խաբել է բոլորիս, ասել է մի բան և արել այլ բան: Ասել է, որ առանց ժողովրդի որոշման չի անի որևէ քայլ Արցախի և մեր անվտանգության հարցում, սակայն արել և շարունակում է անել: Վերջին ընտրություններին խոսք է տվել այլ բան, քան հիմա անում է, ցայսօր ՀՀ կառավարության ծրագրի Արցախին վերաբերող մասում գրված է, որ ՀՀ կառավարությունը առաջ է տանելու «անջատում հանուն փրկության» քաղաքականությունը: Սակայն ստել է: Հիմա էլ կայացնում է պետության և ազգային շահերին հակասող ինքնագլուխ որոշումներ. Ավելին, դարձել է իր իսկ ստեղծած կեղծիքների և խաբկանքների գերին, դարձել է Ալիևի գերին (մի պահ մոռանանք, որ կամավոր և դիտավորությամբ է սա արել):

Մեկ ամիս առաջ կառավարության նիստում Նիկոլն այսպիսի մի կասկածելի միտք արտաբերեց, ինչին շատերը չարձագանքեցին, թերևս չնկատեցին, կամ ուշադրություն չդարձրին.

Բայց ինչու՞ է միայն այդ բաժինները հանել: Նիկոլի Աննա՛, տիրոջդ երազանքը կատարի ու հայտարարի, որ մենք այստեղ եկվոր ենք և հազարամյակների պատմություն ունեցող Ադրբեջանի թույլտվությամբ ապրում ենք այստեղ:

Ընդամենը մի նկար, որն իր մեջ պարունակում է մի ողջ կյանք, քաղցրություն, հուզմունք, հուշեր, մանկություն, երիտասարդ ծնողներ, առաջին գիտելիք, առաջին դպրոց և ուսուցիչ։

...Ցեղակրոնի համար առաջնային դաշնակիցը դա ռուս մեծ ժողովուրդն է: Նրա համար չկան Հայաստաններ, այլ կա Հայաստան: Եթե այժմ Հայաստանը խորհրդային է, դա նշանակում է , որ պատմական զարգացման օրենքների համաձայն նա կարող էր միայն լիներ այդպիսին:

«Նոր Հայաստանում» ժողվարչապետ աշխատող Փաշինյան Նիկոլը տգետ մարդ է, համեմատաբար վերջերս է հասկացել, որ Նիդեռլանդներն ու Հոլանդիան տարբեր երկրներ չեն, երաժշտության մեջ նախընտրում է մուղամ, գրականությունից էլ անտեղյակ է, բացի հայոց գրականությունից, որից մի քիչ տեղեկացված է ԵՊՀ-ում մի քանի տարի սովորելու և չավարտելու շնորհիվ, իսկ հայոց գրականությունը կաթիլ է օվկիանոսի մեջ, այսինքն՝ չի կարելի է գրագետ մարդ համարել դրա գիտակին, եթե այլ բան չի սովորել:

«Քաոս. աշխարհի արարումը» կտավը Հովհաննես Այվազովսկին ստեղծել է 1841 թվականին, երբ գտնվում էր Իտալիայում: Այդ ժամանակ նա ընդամենը 24 տարեկան էր: Ի սկզբանե կտավը ճանաչվեց արվեստի գլուխգործոց, իսկ Հռոմի պապ Գրիգոր 16-րդը նույնիսկ ցանկություն հատնեց այն գնել: Այվազովսկին հրաժարվեց փողից և նկարը նվիրեց կաթոլիկ եկեղեցու առաջնորդին:

Համացանցում շատ են գրել, որ երբ Արևմտյան Հայաստանում մի մարզում մորթում էին հային, մյուսում հայերը քեֆ էին անում: Իմ ընկերներից շատերն առարկեցին, թե չի կարող նման բան պատահած լինել...

Եթե այսօր մենք անշեղ մի թեմայով ենք տապակվում, դա չի նշանակում, թե ուրիշ խնդիրներ չկան: Այո, շրջափակված 120 հազարի սովի հարցն է երակազարկի պես տրոփում: