Ինչ-որ հիմա առաջարկելու եմ շատերի մոտ կառաջացնի մի շարք հարցեր:
Կլինեն առողջ ու անառողջ քննադատություններ, խելամիտ ու անմիտ առաջարկներ, պոզիտիվ ու նեգատիվ արձագանքներ:
Եվնուխ Հարությունյան Արայիկը թուխս է նստել: Սովորաբար, հավերը թուխս են նստում մարդկանց բարիք բերելու համար, թե ինչու են թուխս նստում եվնուխները՝ շուտով կտեսնենք, թեպետ ես արդեն տեսնում եմ:
1983 թ․ մարտի 9-ին Եուգոսլաւիայի մայրաքաղաք Բելգրադում, «Հայկական Ցեղասպանութեան Արդարութեան Մարտիկներ»-ի (ՀՑԱՄ) միջոցով յեղափոխական մահապատժի ենթարկուեց Թուրքիայի մեծ դեսպան Գալիպ Բալքարը։
Բազմազավակ ընտանիքովդ փողոցով քայլում ես, մեկ էլ մի հարուստ խուժան հարձակվում է զավակներիցդ մեկի վրա, սկսում հայհոյել, ծեծել ու հայտարարել, որ դա իր զավակն է, և եկել է ժամանակը, որ հետ վերցնի պատանուն:
Արևմտյան նկուղներում պլանավորված «խախաղության» օրակարգերին առնչվող պատմական մի ակնարկ էլ անեմ` ներկայիս զարգացումների մասով զուգահեռներ անցկացնելու խնդիրը թողնելով ձեզ։
Հայաստանի տարածքով միջազգային հաղորդակցությունների բացումը կարող է տնտեսական հնարավորություն լինել։ Բայց միայն այն դեպքում, երբ այդ հնարավորության տնտեսական արդյունքները հաշվարկված են, իրավական պայմանները՝ հստակ, իսկ անվտանգային ռիսկերը՝ գնահատված և կառավարելի։
Այսօր մեզ առաջարկվում է հավատալ մի նախագծի հեռանկարայնությանը, որի տնտեսական արդյունավետության հիմնավորումները հանրությանը հայտնի չեն, իսկ անվտանգության երաշխիքները շարունակում են մնալ անորոշ...