Աստվա՛ծ իմ, փառքդ առավելով շատ, օրհնյալ լինես՝ բարի անակնկալներիդ համար, հավիտյանս փա՛ռք Քրիստոսին, ողորմած լինես քո ժողովրդին, փրկե՛ս, բժշկե՛ս և մխիթարե՛ս։

Հայաստանի ներկա վիճակը (ապատիա, անպատասխանատվություն, պառակտվածություն, պետական շահի գիտակցության բացակայություն) ունի խոր տնտեսական պատճառներ:

Պատմական հայրենիքի այս հատվածում ստեղծված հայկական պետությունը դատապարտված է լավ հարաբերություններ ունենալ Ռուսաստանի հետ։ «Դատապարտված» ասվածն այստեղ խորքային իմաստ ունի։ Եթե հայկական պետականությունը վերականգնվեր, օրինակ, պատմական հայրենիքի արևմտյան մասում՝ օսմանահպատակ տարածքում, «դատապարտված» ասվածը գուցե լիներ բովանդակազուրկ, բայց այն ստեղծվել է ռուսական շահերի գոտում, և պատմական իրողությունը պահանջում է հաշվի նստել դրա հետ։ Բավական է ուսումնասիրել` ինչ էր կատարվում Հայաստանի տարածքում շուրջ 700 տարի, մինչև Ռուսաստանի գալը։ Խոսքը միայն թուրքական գործոնին չի վերաբերում, ինչը ավանդաբար ընդունված է շահարկել, այլ անդադար մղվող այն հակամարտություններին, որի արդյունքում անապատացել էր ամեն բան։ Եթե մի պահ նույնիսկ մտածենք, որ չկա ո՛չ Ռուսաստան, ո՛չ Թուրքիա, սփոփանքը, միևնույնն է, կարճ կտևի։ Որովհետև չենք հասցնի խորը շունչ քաշել, երբ, «Կասրե-Շիրինի» պայմանագիրը թևի տակ դրած, Երևան կգա շահը։

Թյուրիմացությունների մեջ գտնվող մարդկանց մի շերտ կա, որոնց թվում է, թե աշխարհում նոր բան չկա, ամեն մի նորը կրկնվող հինն է։

Բեհաէդդին Շաքիր (1874, Ստամբուլ- 1922, Բեռլին), թուրք քաղաքական գործիչ, հայերի ցեղասպանության գլխավոր հանցագործներից, «Միություն և առաջադիմություն» կուսակցության 2-րդ քարտուղար.

2008-ին գործող նախագահ Ա. Մեդվեդևը ռուս-վրացական պատերազմը որակեց այսպես. «Ռուսական խաղաղապահները ձեռնամուխ են եղել Վրաստանին խաղաղության պարտադրմանը՝ վրաց-օսական հակամարտությունում։ Մեր խաղաղապահների վրա դրված է նաև բնակչության անվտանգության ապահովումը»։

Այսօր Մարտունու համայնքի ղեկավար Հովիկ Հովեյանն իր մերձավորների հետ համայնքի շենքից դուրս է հրավիրել ֆերմերների, որոնց ամառային արոտիավայրը օգտագործելու նախկինում տրված իրավունքը փորձել է, պաշտոնական լիազորությունները չարաշահելով և վարչական հնարքներ կիրառելով, չեղարկել։ Արոտավայրը Վարդենյանց լեռնանցքում է գտնվում։ Այնտեղից մի քանի օր առաջ ռեպորտաժ էինք պատրաստել։

Մարդ ինչքա՜ն պետք է անդարդ ու անտարբեր լինի, որ Արցախը 200 օրից ավել բլոկադայի մեջ լինի, հումանիտար աղետի շեմին լինի, Եռաբլուրում հայ նահատակների հուղարկավորություն լինի, բայց ինքը էդ նույն պահին ավտոբուս նստելու և պատկերասրահ այցելելու էժան քարոզչությամբ զբաղվի։

Նրա «հայրենի» երկրի զինված ուժերը Qarabağ-ում «չորս հայ անջատվողական» էին ոչնչացրել, որի առթիվ հոգու խորքում նա անչափ ուրախ էր և նույն օրն իսկ զանգեց Ռեջեփ Թայիփ «բաբային» և հեզիկ-նազիկ շնորհավորեց Կուրբան Բայրամի առթիվ:

Հաճախ են հարցնում՝ արդեն իսկ ընտրվել է «Խաղաղության պայմանագրի» տարբերակը, թեպետ՝ հեղինակներն էլ վստահ չեն դրա լիակատար հաջողության մեջ, հետևաբար, բացի քննադատությունից, դուք ի՞նչ եք առաջարկում։