Տե՛ր, գթա ազգս և խաղաղ պահի երկիրս, հավատքով և հույսով լցրու մեր հոգիները, տուր մեզ ուժ, համբերությու ն, սովորեցրու մեզ գթասիրտ լինել, սիրել միմիանց և մեր հայրենիքը։

Երբեք ոչ մեկին չեմ մեղադրել նրանցից, ովքեր դեմ էին Սերժ Սարգսյանին։ Ամեն մարդ իրավունք ունի դեմ լինելու։

Հայաստանի բարձրաստիճան պաշտոնյաներն իրենց արտասահմանյան վոյաժներում ընդգրկում են ոչ միայն բազմաքանակ, իբր, խորհրդականներ, օգնականներ, թիկնապահներ, այլև իրենց ընտանիքի անդամներին՝ կանանց, երեխաներին։ Այո՛, Արցախը գտնվում է երկարատև շրջափակման, Հայաստանը՝ պերմանենտ պատերազմի մեջ, իսկ ՔՊ-ական պաշտոնյաներն ընտանյոք հանդերձ կյանքն են վայելում պետության հաշվին՝ իրենց սպասավորների ուղեկցությամբ։ Իհարկե, կյանքը վայելելուց հետո նրանք մեծ-մեծ կբարբաջեն, թե որքան կարևոր հանդիպումներ ունեցան, որոնց ընթացքում ներկայացրեցին Հայաստանի շահերը։ Սուտ, սուտ, սուտ։ Իրականում, դուք բոլորդ , ինչպես քաղաքացու դեմքին, այնպես էլ թքած ունենաք և՛ Արցախի, և՛ Հայաստանի ճակատագրի վրա։

«Սրա վերջը ինչա՞ լինելու»: Այս հարցը, թերևս, ամենաշատ հնչող հարցն է, որ տալիս են մեր հայրենակիցները քաղաքական և աշխարհաքաղաքական հարցերի մասին խոսելիս:

Հետաքրքիր ազգ ենք, ով ինչից ասես խոսում է, մեկնաբանում, ու կարևոր չի՝ մասնագե՞տ է, հասկանու՞մ է, չի հասկանում։ Խոսում է։ Պատմագետ չի, քաղաքագետ չի, միջազգայնագետ չի, բայց գիտի, որ Սևրի պայմանագրով ԱՄն-ը Հայաստանը 160 հազար քառակուսի կիլոմետր տարածք ունեցող պետություն էր թողել, բայց էն էլ ռուսները եկան վերցրին հայերիս ձեռքից ու տվեցին թուրքերին։

Այն, որ հայր և որդի Ալիևները բացարձակ նման չեն իրար՝ փաստ է: Նրանք տարբեր են թե՛ մտածելակերպով, թե՛ գործելաոճով, թե՛ խոսույթով և թե՛ պահվածքով: Հեյդարը լուրջ էր, զուսպ, ինչ-որ տեղ՝ անկեղծ, համակերպվող էր, գիտակցող ու քիթը գետնին կպնող: Դրա համար ընկալելի կերպար էր և հարգանք էր վայելում սովետմիության բարձրաստիճան ղեկավարների կողմից:

Այս հրապարակման վերտառությունում փաստված խնդրի լուծումը, սակայն, կախված որևէ մարդու գիտակցության և ինքնագիտակցության մակարդակից, շատ հաճախ լինում է ո՛չ կյանքի օգտին: Կյանքը մեր ծննդյան պահից մինչև մեր մահվան պահն ընկած մի ժամանակահատված է. գիտակցական կյանքը սկսվում է ծննդից շատ ավելի ուշ, իսկ ինքնագիտակցական կյանք ոչ բոլորին է հաջողվում ապրել, շատ շատերն էլ, ցավոք, իրենց և այլոց կյանքը վերածում են մի ամբողջ կյանք տևող ժամանցի:

Ձեռքը ծնոտի տակ հենակ դարձրած փնթփնթում ենք՝ - Մեր էշ խելքին ասա. է՜՜... Սա նշանակում է վերջ, վերջակետ:

Հայն ունի ընտրության երկու տարբերակ, կամ` Անդրանիկ Միհրանյան, այսինքն, կրթական ու քաղաքակրթական ուղորդվածությունը դեպի Ռուսաստան։