Հաղթահարել ձախորդ պարագաները, նշանակում է հաղթահարել սեփական անձը: Ինձ հետևել ցանկացող աշակերտներին ասացի. «Կատարյալ եղեք, ինչպես որ ձեր երկնավոր Հայրն է կատարյալ»:

Խաղաղությամբ Քո, Քրիստոս Փրկիչ մեր, որ վեր է բոլոր մտքերից և խոսքերից, ամրացրու մեզ և աներկյուղ պահիր ամենայն չարից: Հավասարեցրու մեզ Քո ճշմարիտ երկրպագուներին, ովքեր հոգով և ճշմարտությամբ երկրպագում են Քեզ: Քանզի Ամենասուրբ Երրորդությանդ վայել է փառք, իշխանություն և պատիվ այժմ և միշտ և հավիտյանս հավիտենից: Ամեն:

ՇԻՐԱԿ ԳՅՈՒՆԱՇՅԱՆ. ընդհատակյա գործիչ, քաղբանտարկյալ, երկրապահ ջոկատի ղեկավար, «Հանուն Հայրենիքի» կազմակերպության ակտիվիստ

Արցախի կոկորդին Ադրբեջանն անցակետ, ավելի ճիշտ՝ քողածածկված ռազմական հենակետ է կառուցել։ Անունը դրել են մաքսակետ։

Ողջամիտ ու հեռատես մարդիկ շարունակ ահազանգում են, որ մենք պատերազմական իրավիճակում ենք, և էդ իրողությունից խույս տալը պակաս մահացու չէ: Թշնամին գործում է պատերազմական տրամաբանությամբ, թեպետ, առայժմ, համեմատաբար «փափուկ» մեթոդներով, այնինչ մենք միայն բարձրագոչ դժգոհում և բողոքի նամակներ ենք հղում աջ ու ձախ: Բողոքում կամ լռում են նաև նրանք, որոնց բուն պարտականությունը մեր անվտանգությունն ու ազատ կացությունն ապահովելն է, նաև նրանք, ովքեր իրենց կենսագրությամբ գիտեն, թե ինչպես են սանձում լկտիացող ախոյանին: Մինչդեռ նրանցից շատերը շարքային դիտորդի դեր են ստանձնել: Ճնշող տպավորություն կա, որ ավագ ու երիտասարդ սերունդները, լուռ համաձայնությամբ, մոռացության են մատնել, թե ինչպես են ձեռք բերում ազատությունը:

2018 թվից, առ այսօր, բոլոր խնդիրների պատճառը վախն է։ Մի շաբաթ չկա, որ այդ մասին սկսեցի խոսել, բայց դե թեման դեռ բացված չէ։ ՀՀ 2 խոշոր խնդիրները, որոնք չեն թողնում, որ հասնենք իշխանության խնդրին` ընդդիմադիր դիրքավորվածներն են և վախը, որ երկիրը վտանգի մեջ է։

Ինչպես գիտենք, մեզ հարևանած պատուհաս թշնամին իր անհագ ցանկությունները չի թաքցնում: Ավելին՝ ուղիղ ասում և պահանջում է ստանալ այն, ինչ ուզում է: ՈՒ գրեթե բոլոր դեպքերում հասնում է իր ուզածին:

Վերտառությունում ամփոփված միտքը շատերս էինք ահազանգում, զգուշացնում, բայց օրվա իշխանությունների փողապաշտությունը և տգիտությունը հնարավորություն չէր տալիս լսելու, տեսնելու, քայլեր ձեռնարկելու, իրավիճակ շտկելու...

1978 թվականի ապրիլյան գարնանային անմոռանալի օր (ապրիլի 27)։ Ղողանջեց «Արագած» թերթի խմբագրության ներքին հեռախոսը․ ՀԿԿ Արագածի շրջկոմի առաջին քարտուղար Թելման Մելքոնյանը թավ ձայնով․ -Լիզա, այսօր նշանավոր հյուրեր կունենաք։

Ամեն բան առավել պարզ է, հստակ և կոնկրետ,իսկ խաղն այլևս՝ բաց: