Տնից դուրս եմ գալիս, տեսնեմ մեր տան դիմաց մի պապիկ փողոցը ավլում ա։ Մտքումս ասում եմ՝ էս թաղապետարանը ինչի՞ ա մենակով էս պապիկին հանձնարարել փողոցը մաքրի, ֆորմա էլ չի տվել...
Հայրս, որ պատերազմի պատճառով հայր չէր տեսել, իր որդիների դաստիարակությանն աննկարագրելի պատասխանատվությամբ էր վերաբերվում: Հետաքրքիր ու խորը հոգի ուներ...
Նկատե՞լ եք՝ չկա գեթ մեկ օր, որ պետական դավաճանի ու իր հանցախմբի հանդիպումներն անցնեն իրենց համար կոմֆորտ մթնոլորտում: Չկա գեթ մեկ օր, որ քաղաքացիները չմոտենան ու դրա երեսին չասեն ճշմարտությունն իր մասին...
Բոլորի աչքի առաջ այս իշխանությունը պարտվում է։ Երևանում, Գյումրիում, Վանաձորում, բոլոր մարզերում, գյուղերում։ Իշխանությունը չունի որևէ սոցիալական խավի աջակցություն։ Նույնիսկ առողջապահական նախընտրական ապահովագրության էֆեկտը թուլանում է...
Ես սպասում եմ, որ մարդիկ իրենց խնդրանքները շարունակ Ինձ ներկայացնեն, որովհետև գիտեմ, որ այդ ջերմ թախանձանքների գնով է, որ նրանք կարողանում են խաղաղ վստահություն, զորություն և խաղաղություն գտնել...
Հետո էլ ասում են՝ մեր իրավապահ համակարգը վատ է աշխատում: Խնդրեմ՝ հենց այսօր «պետական անվտանգությանը սպառնացող» անչափ կարևոր «հանցագործություն» է բացահայտվել, կանխվել է «դիվերսիան»...
Նայելով վերջին օրերին Ադրբեջանում տեղի ունեցող գործընթացներին ու հատկապես հետևելով առաջ եկած խնդիրներին Ադրբեջանի իշխանությունների արձագանքին, ևս մեկ անգամ վերահաստատվում է այն, ինչ հայտնի է մասնագետներիս։ Բանաձևեմ դա այսպես. ի դեմս ժամանակակից Ադրբեջանի՝ գործ ունենք մի կողմից բավական արդյունավետ աշխատող և կայուն բռնապետական համակարգի հետ, իսկ մյուս կողմից էլ՝ խիստ ճգնաժամային, խոցելի ու բազմաթիվ հարցերում ինքնուրույն գործելու հնարավորություններից զուրկ պետական համակարգի հետ...